Met dank aan Ivan en Arjan i/d trouwe verdieping.

IW: "De eerste 4 jaar van m'n leven moet ik heel erg close met haar zijn geweest, maar daar herinner ik me niets van. Ze was erg druk met die tweeling. Ze had helemaal niet verwacht dat 'r 2 zouden komen. Als je naar de foto's uit die tijd kijkt, dan zie je mij 'r altijd een beetje zielig bij staan. M'n moeder zou altijd blijven volhouden dat ik gewoon 'n verlegen jongetje was. De tweeling kwam zelfs i/d krant
Tweeling geboren in Amersfoort! Dat was in die tijd kennelijk heel bijzonder? Ik zie ze zo voor me, die foto's: vader & moeder, allebei met 'n wolk van 'n baby in hun armen. Ik begreep niet waarin IK niet i/d krant stond. Was ik NIET bijzonder genoeg? Niet LIEF genoeg?

Toen ze naar de kleuterschool gingen bleken 'r NOG 2 tweelingen i/d klas te zitten. En ja hoor, DAAR was de Amersfoortse Courant weer!

Ik had EEN geluk: ik was vaders lieveling. Hij was handelsreiziger, helaas vaak van huis, maar soms mocht ik met hem mee.

Naar Scheveningen of naar Haarlem. Hij probeerde toiletartikelen a/d man te brengen. Ik zie 't stuk gaatjeshardboard NOG voor me dat hij met zwart fluweel had beplakt. Daarop had hij met zwart elastisch draad, kammetjes & speldjes bevestigd.

Hij was daar heel serieus, hele avonden mee bezig. Ik keek geweldig tegen hem op. Later, toen ik 13/14 was, begon ik me natuurlijk vreselijk voor hem te schamen. Ik had in die tijd ook steeds meer vragen over zijn verleden. geboren in Wenen, in 1913. Twintig jaar later met z'n ouders naar Nederlamd verhuisd omdat 't in Muenchen, waar ze inmiddels woonden, niet meer zo fijn was voor joden. Met z'n Duitse hts-diploma kon hij HIER niks beginnen, daarom werd hij eerst ober & later hofmeester o/d grote vaart. Ik heb nog 'n prachtig fotoalbum, helemaal vervilt: daar zie je hem in New York, of met 'n groot glas whiskey in Sloppy Joe's Bar in Havana. Later voer hij op Indië, Shanghai ... Ik moet vaak aan hem denken als ik Slauerhoff zie, in zo'n zelfde uniform, op dezelfde plaatsen gefotografeerd. Twee druppels water. In de oorlog kwam hij terug naar Nederland. Hij kreeg tuberculose & werd in 'n sanatorium opgenomen. M'n opa was zo verstandig geweest om zich, toen hij in 1933 naar Nederland kwam, NIET laten registreren. Ook in m'n vaders persoonsbewijs kwam geen J te staan. Ik herinner me wel dat 'r over allerlei mensen werd gepraat ~ bijvoorbeeld over meneer Cohen, die bij mijn opa ondergedoken had gezeten ~ maar pas toen ik jaren later met mijn zoon Kaja in 't Holocaustmuseum in Berlijn was & hij op de computer onze familie opzocht, drong 't pas tot me door dat al die genoemde namen hoorden bij broers & zusters van m'n opa. In totaal waren 'r 73 familieleden vermoord .............