nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 27 dec 2023 45950 Als ze van hun meester wegvluchtten, hoefden
- O 27 dec 2023 45949 Slavernij was in Palestina als vanouds heel
- O 27 dec 2023 45948 Een Arme & Behoeftige Dagloner
- O 26 dec 2023 45945 De steden Chevron en Maresha, waar de bodem
- O 26 dec 2023 4594488Stoffenververs pronkten met ’n felgekleurde
- O 25 dec 2023 45943 Handelaren, arbeiders & slaven: stadsmensen,
- O 25 dec 2023 45942 Net als de gezinnen in plattelandsdorpen
- O 25 dec 2023 45941Híer lééfden óók ééuwige werklózen, bédelaars
- O 25 dec 2023 45940 Stadsleven toen, nu & straks...
- O 25 dec 2023 45939 In ‘t gunstigste geval was er nog sprake van
- O 24 dec 2023 45938 Dit waren mensen die zich in hun dagelijks
- O 24 dec 2023 45937 Deze farizese leraren & schriftgeleerden
- O 24 dec 2023 459367677 Dóór de traditionele joodse cultuur liep
- O 24 dec 2023 45935 ‘n Netwerk van Spànningen!
- O 24 dec 2023 45934 Er was nog maar weinig plaats voor túinen in