nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 23 dec 2023 4593369/75Vàn de ene kant wáren de nieuwe gebouwen
- O 23 dec 2023 45932 De traditie getart: religieuze wiegjes etc.!
- O 23 dec 2023 45931 We menen daarom dus ook graag dat veel meer
- O 23 dec 2023 45930 Vandáág de myDidag zijn we al ontvankelijker
- O 23 dec 2023 45929 DF beoogt niet ‘n brug te slaan tussen
- O 22 dec 2023 45928 ‘t EU van Mark is niet alleen ‘n aanpassing
- O 22 dec 2023 45927 De vraag naar de literaire onderlinge
- O 22 dec 2023 45926 In de begrijpelijke en wezenlijke behoefte
- O 22 dec 2023 45925 Oosterbroek had ‘n dwarslaesie & kwam in het
- O 22 dec 2023 45924Ik bedoel dit: vergelijk die tijden maar eens
- O 21 dec 2023 45923 De Puttense razzia: pogrom en herinneringen?
- O 21 dec 2023 45922Voor ‘t Joodse christendom - ook nog in later
- O 21 dec 2023 45921 Bij onpartijdige lezing v/d synoptische eu-
- O 21 dec 2023 45920Riddler On The Foof: Twee Moderne Voorbeelden
- O 21 dec 2023 45919 De overeenkomsten tussen Mat, Markus & Lukas