nineteensixtyfour
*
Maan
waarop wacht je?
Op het begroeten van de zon
voor wie ik plaats
moet maken!
De bomen komen omhoog naar mijn venster
als de smachtende stem van de stomme aarde.
Het droge rivierbed ondervindt geen dank voor zijn verleden.
Het leven vindt zijn rijkdom in de aanspraken van de wereld en zijn waarde
in de aanspraken der liefde.
Haar eigen morgens zijn nieuwe verrassingen voor G*D.
De vogel wenst een wolk te zijn en de wolk een vogel!
De waterval zingt:
Ik vind mijn lied, wanneer ik mijn vrijheid
vind!
Ik kan niet zeggen waarnaar dit hart smacht.
Het zijn slechts kleine behoeften,
waarom het nimmer vraagt,
of die het niet kent
of zich
herinnert.
21 feb 2005 - bewerkt op 21 feb 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 01 jan 2024 45971 Slimme Vos Herodes, Inmiddels Midden Zestig
- O 31 dec 2023 45970 De Strijd Om Opvolging Tegen Het Einde Van
- O 31 dec 2023 45969 De Nalatenschap Van Herodes?
- O 31 dec 2023 45968Vlg. Flavius Josephus ‘bemoeide hij zich niet
- O 30 dec 2023 45963 Familie-intriges: ondanks al zijn politieke
- O 29 dec 2023 45960 Íederéén wìst óók toen al dat de belasting-
- O 29 dec 2023 45959 Nikolaüs van Damascus had een volle-
- O 29 dec 2023 45958 Zèlf een vréémdeling betrok hij van buiten
- O 28 dec 2023 45957 Er was blijkbaar één geslacht dat opviel
- O 28 dec 2023 45956 ‘t Níeuwe Herodiaanse Bevèl: één van de eer-
- O 28 dec 2023 45955 De Oude Aristocratieën
- O 28 dec 2023 4595482 Haarstijlen naar Romeins módèl, die ons al
- O 28 dec 2023 45953’66’81Voor de maaltijden kleedde men zich i/d
- O 27 dec 2023 45952 En als de dag verstreek & olielampen werden
- O 27 dec 2023 45951 Tweeduizend JaarAlsòf ‘t ‘n WeekendjeGeweest