DE test

Terwijl ik het babyboek van mijn 7 weken oude dochter pak om er vervolgens weer een verhaaltje in te schrijven komen in mijn gedachten terugblikken naar boven drijven ; de maandenlange probeer periode, de test, de zwangerschap en bevalling. Het boek gaat vooral over het hier en nu, maar ik vindt de voorafgaande periode minstens net zo bijzonder. Zó bijzonder dat iets in mij zegt; "zet het op papier! Of in een blog."
Ik ga op zoek naar hetgeen dat bij mij past en kom uit op een website waar je een blog kan maken, hier gaan we dan!


De datum staat in mijn geheugen gegrift; zaterdag 27 april 2013.
Een dag zoals alle andere dagen zou je zeggen maar mijn gevoel zegt dat het een bijzondere dag gaat worden.

Maandenlang is er de wens om een kindje te krijgen, een zwangerschap. Die wens kwam boven borrelen tijdens de doop van mijn nichtje Elisa eind maart 2011.
Mijn (toen nog vriend) man en ik gooiden de pil weg als afsluiting van de "niet vruchtbare periode". Vol goede moed gingen we dit avontuur samen in, dolenthousiast en er van overtuigd dat we snel een positieve test in onze handen zullen hebben maar die test bleef uit. Maand na maand dachten we dat het toch wel gelukt was en plaste ik vol verwachting over dat staafje wat ons ging vertellen dat we zwanger waren. Negatief...
En zo ging dat door.. En door.. En door..
Wat heb ik gehuild van alle frustraties, vooral als in onze vriendenkring weer een feestje gegeven werd en de personen in kwestie vol trots vertelden dat er een kindje op komst was. Ik kon ze wel wurgen hoewel ik ze het absoluut gunde. Het deed pijn en we gaven de moed op. Géén agenda seks meer, geen testen meer, "gewoon" afwachten.
Er was één vriendin (met kind) op de hoogte van onze mislukte pogingen en hield bij ons de moed er in dat het écht wel een keer ging gebeuren maar op een gegeven moment geloof je zelfs daar niet meer in.
Over de verwekking hoef ik natuurlijk niets uit te leggen, gewoon op de natuurlijke weg; bloemetjes bijtjes, koetjes en kalfjes! Een moment van spontaniteit, niet bewust van het mogelijke gevolg.
En dan is het zaterdag 27 april 2013. Ik voel me prima maar een stemmetje in mijn hoofd blijft zeuren; "had je al niet ongesteld moeten zijn? Toch maar even een test doen?"
Ik wuif het de hele dag weg want ik geloof er immers niet meer in tot het moment alsof dat stemmetje mij een flinke pets tegen m'n hoofd geeft en bij mij de hoop begint te sprankelen... Heel voorzichtig en zonder verwachting.
Mijn man is net thuis na een dag werken, we drinken koffie en hij gaat vervolgens op de bank liggen om even z'n ogen dicht te doen en z'n energie voorraad aan te vullen.
Ik speur internet weer af naar de wel 100 keer opgezochte term "eerste zwangerschapssymptomen". Ze zijn zo uiteenlopend dat ik het niet meer weet. Ik ga op zoek naar een overgebleven zwangerschapstest want volgens mij moet er nog eentje zijn die ik voor de zekerheid bewaard heb.
Gevonden! Nu begint het toch wel weer te kriebelen en de gedachten schieten weer door m'n hoofd ; "zou het? Nee zal wel niet... Maar wat als? Pffff wordt toch weer een teleurstelling!" Toch neem ik de stap en sluip stiekem met de onaangebroken test richting het toilet waar ik mijn plaats in neem met de deur op slot en een slapende echtgenoot op de bank.
Voor de zekerheid maar weer de gebruiksaanwijzing lezen, 4 keer... Het moet nu toch maar gebeuren.
Ik scheur de verpakking open, neem de dop van de test af, haal diep adem en voer de test uit.
De dop gaat er weer op en leg de test naast me neer. Ik pak mijn telefoon om mezelf af te leiden en de tijd bij te houden. Wat duren twee minuten dan lang! Ik durf eigenlijk niet te kijken maar in mijn ooghoek zie ik een plus.. PLUS!!!!!! Dat betekent... Oh jee dat betekent dat ik zwanger ben!!!
Ik blijf even zitten met de test in m'n handen. Je hoort altijd hoe dolgelukkig men is als ze die plus zien. Ik voel me... Tja wat voel ik? Ik lach maar kan ook huilen, geloven doe ik het nog niet maar het staat er toch echt.
Na 10 minuten verlaat ik het toilet, met de test achter m'n rug ga ik naar de woonkamer waar mijn man heel charmant op de bank ligt te snurken.
Ik ga op m'n knieën voor de bank zitten en maak hem rustig wakker. "Hè wat is er? Snurkte ik zo hard?" Ik lach naar hem en terwijl ik DE test onder z'n neus schuif zeg ik tegen hem: "nu hebben we ook wat laiverd, we zijn zwanger!".