We zijn gestart!

Weer zo'n heftig moment achter de rug: het starten van de eerste chemokuur. Eerst is iemand komen uitleggen wat we kunnen verwachten van de chemo. Dit gesprek duurde en duurde... Ik zag dat Pat dezelfde gedachte had als mij: stop met praten en hang die eerste zak eraan. Maar, zo'n inleidend informatief gesprek hoort er natuurlijk ook bij. Pat krijgt een mix van 2 chemos's. Het eerste zakje loopt binnen een kwartier in. Het tweede zakje doet er 4 uur over. Dit gebeurt 4 dagen achter elkaar. Ik ben zo verschrikkelijk trots op Pat, hoe hij erin staat en hoe hij met de hele situatie omgaat. Ik hoop dat hij weinig last gaat krijgen van bijwerkingen. 1 ding is zeker: binnen nu en 2 weken zal Pat kaal zijn. Dit moment wil hij zelf voor zijn, mijn zwager komt een dezer dagen langs met de tondeuse. Ik heb al een aantal leuke mutsjes voor Pat uitgezocht.

Vandaag hebben de kinderen en ik een heel mooi sieraad van Pat gekregen. De kinderen allebei een armbandje, met een mooie ingegraveerde tekst. En ook een sieraad voor als ze ouder zijn. Pat is bang dat de kinderen later niet meer weten wie hun vader is. Ik kan me dat heel goed voorstellen. Maar, er zal geen dag voorbij gaan zonder dat ik de kindjes op het hart druk wat voor een fantastische man hun vader was. Vooralsnog gaan ze dat de komende tijd zelf aan den lijve ondervinden. Ik blijf positief en bid en hoop elk moment van de dag dat de chemo zijn werk gaat doen. Ik heb ook een prachtige armband gekregen. Pat heeft hem bij me omgedaan en ik doe hem nooit meer af. Het blijft zo bizar, wat kan je toekomst er van de één op andere dag ineens anders en onzeker uitzien. Maar, Pat en ik zeggen altijd tegen elkaar: "echte liefde is voor ALTIJD!" Wat er ook gebeurt...
11 apr 2013 - bewerkt op 11 apr 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Toemara
Toemara, vrouw, 45 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende