Een shift

Ok ok. Het ging allemaal niet meteen goed.
Ik had ruim een week niet geblowd en een paar dagen niet gerookt en toen kreeg ik even een kortsluiting vanwege school. Weer voor de zoveelste keer alle plannen omgooien, aanvoelen dat het gewoon onmogelijk is wat er van me wordt gevraagd en het in mijn hoofd gewoon even niet meer kloppend krijgen. Tzzzz; kortsluiting.

Pakje peuken dus. Roken.
In de avond naar J. Seks. Blowen. Roken.

Het is zo duidelijk inmiddels wat er dan gebeurt en waarom. Seks is een van de triggers voor blowen, dat weet ik.
En dan duurt het weer even voor ik mijn motivatie weer bij elkaar heb geraapt.

Ik weet niet of ik momenteel geloof in het absolute: ik stop met blowen en roken! Ik wil dat niet meer.
Ik wil dat niet meer.
Ik wil dat niet meer.

Maar wat wil ik wel? Wordt het niet tijd om daar mijn energie op te gaan richten? Ik ben continu in gevecht en verzet me tegen van alles. Ik schaam me, ik voel me ongezond, ik moet met dingen stoppen, ik ben teleurgesteld in me. Elke keer dat ik me focus op iets wat ik niet meer wil en dat mislukt, dan heb ik het moeilijk en krijg ik oprecht depressieve gevoelens.

Ik ga het omgooien: ik ga me focussen op de dingen die ik wel wil en als dat lukt dan ga ik me daar trots over voelen. Ik voelde me oprecht fantastisch toen ik even niet meer blowde en rookte: ik had een heerlijke energie, voelde me krachtig en sterk! Het voelt zo zonde dat ik daar eigenlijk niet meer aan denk, maar me alleen richt op het moment toen het mis ging.

Terwijl het fantastisch was eigenlijk: ik had al zo lang de hoop opgegeven dat ik tegen deze verslavingen kon vechten. Dat het me niet meer zou lukken. En ik heb toch ergens de motivatie en de kracht vandaag gehaald om het aan te gaan. FANTASTISCH! TROTS! Dit geeft me hoop dat ik dit weer kan. Ik ben er alweer mee bezig zelfs: derde dag niet blowen.

Nee, het lukt niet meteen. Klopt.
Misschien dat het nog een paar keer gaat mislukken. Maar ik werk er echt keihard aan. Ik werk aan mezelf! Ik probeer mezelf te verbeteren en gezonder te krijgen, zowel mentaal als fysiek. En dat doe ik goed! Dat is zwaar, maar ik zet door.

Net als het schrijven. Ik ga niet meer teleurgesteld zijn dat ik even niet heb geschreven, terwijl het goed me voor is. En elke dag balen dat ik weer niet even ervoor heb gezeten.
Ik heb er nu voor gezeten. Ik heb nu de tijd genomen om deze gedachtes te formuleren. Zoals mijn therapeut mooi zegt: schrijven is aan jezelf toe mogen geven wat er is, zonder dat je daar iets mee moet.
Ik heb mezelf nu dus even ruimte gegeven. En dat voelt goed. Daar focus ik me op.

Fijne zondag nog!
07 mrt 2021 - 89x gelezen
Profielfoto van Petrus1983
Petrus1983, man, 38 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.     vorige volgende