Slave to my addiction

05/11/2016

Waarom is alles zo moeilijk? Waarom is er niet gewoon 1 perfecte oplossing? Het gaat echt, echt slecht met me. "Back from the edge", hoor ik James Arthur zingen. Jaja. Liever "over the edge" dan "back from the edge." "Waiting for the silence." zingt hij nu. Ja, absoluut. Wachten tot het allemaal over is. Ik voel me zo leeg, zo verdrietig, zo machteloos en zo moe. Ik doe dingen waarvan ik weet en voel dat het slecht is, maar ik kan niet stoppen. Ik kán het gewoon niet! Ik kan niet stoppen met eten, omdat ik hoop dat ik me dan weer blij ga voelen. En dat werkt ook hoor. Voor een half uurtje. Daarna ben ik in alle staten. En dan beschadig ik mezelf en dan denk ik weer: "Meid, waar ben je nou mee bezig?" Het voelt heel erg alsof ik me aanstel en alsof het niet belangrijk is. Alsof ik geen beterschap verdien. Ik heb vorige week mijn psycholoog verteld dat ik mezelf beschadig. Jezus, wat was dat moeilijk. Ze reageerde met een simpele "okee" en ze zei dat ze niet naar mijn ouders zou gaan, maar dat het wel moet stoppen. Ja, duh. Als het allemaal zo makkelijk zou zijn was ik er 3 jaar geleden wel mee gestopt. I'm a slave to my addiction. I try só hard to change, but the devil won't let me go.

Kan er niet gewoon iemand zijn die mij vasthoud? Die er voor me is en die gewoon luistert? Die me snapt en niet gelijk zegt dat alles goedkomt, maar toegeeft dat ook sprookjes soms nachtmerries in een gefantaseerd jasje kunnen worden.

We zullen zien. Ik ben benieuwd, écht benieuwd, of ik deze week goed ga doorkomen. (Toetsweek). Ik vrees het ergste..

Fairytale88, vrouw, 25 jaar

• oeleboele zaterdag 05 november 2016 22:36
  Hee Meid,
  
  Ik snap denk ik wel hoe je je voelt..
  6 jaar geleden was ik net zo oud als jij en voelde me ik ook zo. 6 jaar later weet ik dat ik dingen meer moet laten gaan... me niet overal druk om moet maken en me niet alles moet aantrekken, omdat sommige dingen echt wel weer goed komen. Dat ik mij soms moet focussen op andere, positieve dingen.
  
  Ik las net dit en daar moet ik ook aan denken:
  Schopenhauer (filosoof) 'Wij voelen de pijn, maar niet de pijnloosheid; wij voelen de zorgen, maar niet de zorgeloosheid; de angst maar niet de veiligheid. Zoals we de gezondheid van ons lichaam niet voelen maar alleen dat ene plekje waar onze schoen knelt, zo denken we ook niet aan al onze bezigheden die volmaakt naar wens verlopen, maar wel aan een of andere onbeduidende kleinigheid die ons verdriet doet.'
  
  probeer niet te veel aan je pijn/verdriet te denken, maar in uitwegen en in plezier. Vergeet dit niet!
  ik denk dat je uit positieve dingen meer leert dan in het negatieve blijven hangen.
  
  En wat betreft dat zelfbeschadiging..
  het is gewoon KEI moeilijk.
  Maar er moet een moment zijn, dat je zegt. vanaf nu en nooit meer. Het punt is, je moet er vertrouwen in hebben( hoeft niet eens 100 %), het zelf willen, en ook echt voor jezelf. Je moet het aan willen gaan, want je weet dat het een strijd word. Schakel iemand in die je kan bereiken als het lastig is. een stop achter de deur.
  Herinner jezelf dat het niet nodig is.. het kan echt anders.
  
  Succes
  
  
  
  

• O 15 nov 2016 I told it..   ( 1 )
• O 12 nov 2016 Save me from myself   ( 1 )
• O 09 nov 2016 End the war, please   ( 1 )
• O 06 nov 2016 Back to the river of destruction   ( 1 )
• O 05 nov 2016 Slave to my addiction   ( 1 )