Save me from myself
12/11/2016
Gisteren heb ik het eindelijk gedaan. Ik heb mijn mentor gemaild! Ik heb erin gezet dat het niet zo goed gaat als dat ik mezelf en vooral anderen voorhield, en of hij tijd had om met me te praten. Hij reageerde best snel en hij zei o.a. dit: "Ik zeg niet dat ik de oplossingen voor het oprapen heb, maar misschien kunnen we samen kijken welke wegen er het beste bewandeld kunnen worden." Nouja, hij bedoelt het goed. Maandag heb ik een gesprek met hem. Ben best wel heel zenuwachtig! Zit nogsteeds in dubio of ik hem van mijn zelfbeschadiging moet vertellen. Aan de ene kant wel, want hij kan me beter helpen als hij het hele verhaal kent, maar aan de andere kant; ik doe het niet vaak en ik weet niet of het belangrijk genoeg is. Ik vind mezelf niet eens belangrijk, dus ik kan dat absoluut niet goed inschatten.
Toetsweek is voorbij gelukkig! Wat een hel was dat zeg. Ik heb alles verpest en veel te lage cijfers gehaald tot nu toe. Ik moet er nog heel veel terugkrijgen, maar dit heb ik al terug:
- Wiskunde A ~ 6,7
- Aardrijkskunde ~ 7,3
- Tekenen ~ 8,0
Latijn ging helemaal slecht en ik zal de rest ook wel verpest hebben. Ik weet het niet. Het is afwachten.
Mijn therapiehuiswerk lukt helemaal niet. Ik moet opschrijven wat ik denk als ik de neiging tot zelfbeschadigen heb. Nou, great. En ik moet stoppen van haar, en ik weet dat als ik dat niet doe dat ze naar mijn ouders gaat. Dus dan moet ik wel doen alsof alles goed gaat qua dit. Maar ik ben zo moe van het "doen alsof". Het is voor mij geen probleem, dat hele zelfbeschadigen. Ja, die littekens zijn enorm kut. Maar het is een methode om mezelf te straffen en een methode om stress te verlichten. Ik heb het gewoon nodig. Ik heb dus ook echt niet opgeschreven wanneer ik de drang had en wat ik dacht. Hallo, dan ben ik zowat een jaar bezig. Maargoed, dit is ook niet echt een goede instelling, dus ik zet vóór de volgende keer wel even iets op papier. Is zij ook weer blij
Deze quote zag ik op internet, en inderdaad, dit is wel mijn realiteit nu:
~ My mind was a mess,
then i found a razor.
Now my body,
Is a mess too ~
X
Gisteren heb ik het eindelijk gedaan. Ik heb mijn mentor gemaild! Ik heb erin gezet dat het niet zo goed gaat als dat ik mezelf en vooral anderen voorhield, en of hij tijd had om met me te praten. Hij reageerde best snel en hij zei o.a. dit: "Ik zeg niet dat ik de oplossingen voor het oprapen heb, maar misschien kunnen we samen kijken welke wegen er het beste bewandeld kunnen worden." Nouja, hij bedoelt het goed. Maandag heb ik een gesprek met hem. Ben best wel heel zenuwachtig! Zit nogsteeds in dubio of ik hem van mijn zelfbeschadiging moet vertellen. Aan de ene kant wel, want hij kan me beter helpen als hij het hele verhaal kent, maar aan de andere kant; ik doe het niet vaak en ik weet niet of het belangrijk genoeg is. Ik vind mezelf niet eens belangrijk, dus ik kan dat absoluut niet goed inschatten.
Toetsweek is voorbij gelukkig! Wat een hel was dat zeg. Ik heb alles verpest en veel te lage cijfers gehaald tot nu toe. Ik moet er nog heel veel terugkrijgen, maar dit heb ik al terug:
- Wiskunde A ~ 6,7
- Aardrijkskunde ~ 7,3
- Tekenen ~ 8,0
Latijn ging helemaal slecht en ik zal de rest ook wel verpest hebben. Ik weet het niet. Het is afwachten.
Mijn therapiehuiswerk lukt helemaal niet. Ik moet opschrijven wat ik denk als ik de neiging tot zelfbeschadigen heb. Nou, great. En ik moet stoppen van haar, en ik weet dat als ik dat niet doe dat ze naar mijn ouders gaat. Dus dan moet ik wel doen alsof alles goed gaat qua dit. Maar ik ben zo moe van het "doen alsof". Het is voor mij geen probleem, dat hele zelfbeschadigen. Ja, die littekens zijn enorm kut. Maar het is een methode om mezelf te straffen en een methode om stress te verlichten. Ik heb het gewoon nodig. Ik heb dus ook echt niet opgeschreven wanneer ik de drang had en wat ik dacht. Hallo, dan ben ik zowat een jaar bezig. Maargoed, dit is ook niet echt een goede instelling, dus ik zet vóór de volgende keer wel even iets op papier. Is zij ook weer blij
Deze quote zag ik op internet, en inderdaad, dit is wel mijn realiteit nu:
~ My mind was a mess,
then i found a razor.
Now my body,
Is a mess too ~
X
12 nov 2016
- meld ongepast verhaal
-
keephope4
zondag 13 november 2016 17:28
wees gewoon eerlijk meid. ookal vind je het niet belangrijk, het is wel belangrijk. Zelf heb ik ook vanalles en ik vind het ook niet zo erg maar dat is het eigelijk wel. Als je erover wil praten stuur je me maar he
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 15 nov 2016 I told it.. ( 1 )
- O 12 nov 2016 Save me from myself ( 1 )
- O 09 nov 2016 End the war, please ( 1 )
- O 06 nov 2016 Back to the river of destruction ( 1 )
- O 05 nov 2016 Slave to my addiction ( 1 )