Knop omdraaien

Een maand geleden vond ik dat je makkelijk praten had. "Draai de knop om, neem je leven weer in handen." Maar nu, my dear friend, ben ik je dankbaar voor je woorden. Na al het eindeloze gehuil, de verwijten aan mezelf, de pijn bij de dagenlange stiltes, de ettelijke keren dat ik aan haar deur passeerde om haar toch maar even te zien... Het is genoeg geweest. Ben ik te min om nog een deftige goeiedag tegen te zeggen? Fuck it! Interesseert me geen moer meer, of misschien toch nog een beetje. Maar dat ik me er nog slecht moet bij voelen, nee. Dat plezier gun ik haar niet meer. Heb meer van haar gehouden dan ze ooit zal kunnen vatten. Zou m'n leven voor haar gegeven hebben. Maar ook dat gevoel heeft ze genadeloos van me afgenomen. Elk afscheid is een beetje sterven. Maar elk afscheid is ook een nieuwe start. Een propere lei, nieuwe mensen die je ontmoet, nieuwe vrienden. Leve de knop die dit alles mogelijk maakt. Ik ben er bijna. Nog even op de tanden bijten en het is zover. Dan is er geen weg meer terug en is het eens zo mooie heden, een ver vervlogen duister verleden.

Klik