Jarig. Wat een feest.

Vandaag ben ik 23 geworden. Waar je vroeger een telefoontje kreeg en een kaartje op je verjaardag, krijg ik nu een fb bericht en een whatsappje. Familie aan de andere kant van het land. Vrienden die alleen op het feest komen a.s. zaterdag. Daar heb ik wel zin in. Vandaag zou mijn vriend komen, maar hij begon vanmiddag via whatsapp al te zeuren over het eten. Net uit school ging de accu van mijn telefoon kapot en dus moest ik dat ook nog regelen. Vriend gevraagd of hij me kon helpen met het zoeken naar een winkel die de accu van mijn type mobiel verkoopt. Dat ging niet want hij wilde zijn auto niet in de stad parkeren. Kortom ik kon alleen gaan.

Ik vraag me af of het stom is dat ik me speciaal wil voelen op mn verjaardag. En dat ik telefoontjes en kaartjes in mn brievenbus mis. Dat ik familie mis die taart komen eten. Alsof whatsapp en fb die leegte vult.

Nu heb ik alleen maar zin om alleen thuis te zitten en tv te kijken. Ik huil namelijk liever in mijn eentje. De afgelopen 2 jaar niet mijn verjaardag gevierd door een dip in het 1ste jaar mijn depressieve dip en in het tweede jaar kon ik mijn opa cremeren op die dag. Ik mis hem. Hij had me een kaartje gestuurd.

Misschien heb ik het wel verpest voor mezelf door mn vriend af te bellen omdat ik liever even alleen wilde zijn (zonder zijn gezeur). Ik belde hem heel rustig op maar hij kapte me halverwege af en zei: "prima ...(mijn naam), dan ga ik verder met mijn dag" zei hij boos hij hing direct de telefoon op zonder gwn gedag te zeggen of mij uit laten praten.

Dan maar niet. Kennelijk ben ik niet speciaal genoeg om naar te luisteren of om naar om te kijken. Dan maar alleen. Dat kan ik inmiddels ook heel goed, alleen zijn. Ik troost mezelf wel. En morgen sta ik weer op en ga ik naar school, zeg ik dat ik een leuke verjaardag heb gehad met cadeaus en liefde. Niemand die doorheeft dat het gespeeld is. Niemand die het boeit. Ik zal op mijn fb zetten dat ik een topdag heb gehad en wie weet krijg ik een paar likes. Niemand die zal weten dat ik het niet leuk vind.

En volgend jaar weer hetzelfde. Ik wacht jullie fb bericht af. Gelukkig herinnert fb mijn "vrienden" eraan wanneer ik jarig ben. Fb vind mijn verjaardag speciaal. Thanks facebook, mijn grootste irritatie, maar kennelijk mijn grootste vriend.
29 nov 2018 - 277x gelezen
Profielfoto van Invictus
Invictus, vrouw, 24 jaar
 
Log in om een reactie te plaatsen.   Schrijf reactie
  vorige volgende