Het einde

Stedman had mij gekocht en ik was nu voorgoed van Stedman. Ik zou Afua nooit meer zien……. Stedman wou naar Nederland om daar te gaan werken en geld te verdienen om zijn vrouw te kopen. Ik hoorde ook van Stedman dat er in Nederland geen slavernij meer was. Ik dacht dat ik vrij zal worden zodra ik in Nederland ben en dan zou alles anders worden. Ook kon ik dan weer terug naar mijn familie en Kwabena zoeken. Maar eerst wou ik Afua nog zien voordat ik naar Nederland ging. Gelukkig had meneer Stedman nog een klusje voor me: Ik moest een geit kopen op de plantage Wriedyck, de plantage waar Afua is, maar daarvoor moest ik eerst een rivier over.
Toen ik op de plantage was ging ik gelijk naar Afua toe om haar te spreken, maar dat ging niet zo makelijk. Voor het slapen kwam ze me opzoeken en hadden we een gesprek. Voordat ik wegging beloofde ik haar dat ik terug zou komen, maar ze zei tegen mij dat ik niks moest beloven.
De volgende ochtend waren Stedman en ik op reis naar Nederland.
Eenmaal in Nederland aangekomen moest ik werken voor de koning maar die had al genoeg mensen dus moest ik voor de vorst werken. Ik zei tegen Stedman dat ik dat niet wilde maar hij zei dat ik niet beter kon wensen. Ik zou naar school gaan en een goed leven krijgen. Maar ik voelde me nog steeds niet vrij omdat ik nog steeds van iemand was. Ik was er klaar mee dat mensen me altijd commandeerde met wat ik moest doen. Op een dag zei ik tegen de vorst dat ik dit niet meer wilde en gelijk die ochtend erop moest ik vertrekken uit het huis. Maar voordat ik dat deed pakte ik pen en papier en schreef ik alles op wat ik had mee gemaakt.