gevangen in men eigen leven

Hallo, het is al een tijdje geleden dat ik nog geschreven heb, maar het is zo druk. Na al die tijd tussen men vorig schrijven en nu is er nog niets veranderd. Mijn mama is gisteren geopereerd en ligt nu nog in het ziekenhuis, ik moet vechten om een gaatje te vinden om haar eens te kunnen bezoeken. Ook mijn oma ligt nu al 2 weken in het ziekenhuis en zelfs haar heb ik nog niet kunnen bezoeken. Mijn man is ondertussen op het geniaal idee gekomen dat ik nog meer moet werken en dus nog minder er kan zijn voor mijn kinderen. De maandag en de donderdag stop ik normaal om 15.15uur om zo de kindjes te kunnen halen en naar huis te kunnen gaan, maar nu moet ik de kindjes gaan halen en met hen terug komen naar onze zaak, onze kleinste is nu ondertussen 14 maand, maar da ventje vraagt zoveel aandacht, wat normaal is, maar op die manier lukt het voor mij echt niet. Dat alles da meneer kan besparen op personeel. Mijn prioriteit zijn mijn kindjes. Twordt tijd dat hij dat eens begint te beseffen. Ik ben nu wanhopig op zoek naar veel geld om mezelf vrij te kopen bij men man en uit de zaak, daarom ben ik nu ook volle bak lottos en euromillions aant spelen om aan geld te geraken. Ik sta met men rug tegen de muur en kan geen kant op. Het geluk is niet aan mij gegeven. Alles wat ik moet hebben om gelukkig te zijn en het dan toch niet zijn. Wat moet ik toch doen.