ff egoïstisch zeuren! ;)

Nou, mijn eerste bericht op mydiary,
dat gaat het worden hoor mensen, ik ben er gewoon kapot van zo verrot loopt ales nu gewoon.
Niet zozeer in mijn leven als wel in mijn hoofd.
Er hoeft niets te gebeuren of ik maak alweer kortsluiting, het gaat helemaal nergens meer over.
Zojuist had ik weer een paniekaanval, eventjes overwoog ik mijzelf te verdrinken, maar ik bedacht me dat er dan teveel achter blijft waar ik de controle over wil houden....
Zo blijft er oor mij meer dan genoeg reden om door te blijven draven, maar goed, toch maakt dat het er natuurlijk allemaal niet gemakelijker op...
Aanvankelijk heeft mijn zus me verteld hierover, ze voelde goed aan dat ik met een hoop last loop....
Alleen hoe, en of k dat hier allemal kwijt kan is nu natuurlijk een tweede.
Ik moet toegeven dat het een prettig idee is om het nu eens allemaal op te schrijven op een plek waar niet alleen ik het terug kan lezen.
Het geeft toch een soort van voldoening wetende dat ik het toch een soort van aan anderen kan vertellen zonder dat die gelijk reageren met wat dan ook...
Ik baal dus gewoon zo van mij leven op het moment en dus niet zozeer hoe het is, maar hoe ik het ervaar, dus eigenlijk van mijzelf. Waarom kan ik niet gewoon omgaan met tegenslagen??? kijk ik begrijp ook dat iedereen weleens zo zijn tegenslagen heeft, maar op de een of andere manier heb ik dat dagelijks!!!
Dan hebben ze me (psychische) hulp toegewezen, nou geloof me "if anything" maakt dit vrouwke de boel alleen maar erger!!!
Daar heb ik voor mijn gevoel echt niets aan, de laatste keer heb ik haar dat ook verteld, niet op deze manier, zelfs wat subtieler...Maar toch reageerde ze alsof ik haar op de hak nam ofzo, ze ontweek alles wat ik zei, en ik ontweek haar ogen..... Lekkere manier van therapie. Ik ga ermee stoppen!!!!
Intussen is het (voor mijn maatstaven) bijna uit tussen mij en mijn vriend, en ik zeg wel tegen hem dat ik van hem houd, maar op het moment ligt mijn gevoel voor hem dichter bij haat! Wat een gelazer weer! Hij is heel gevoelig, heeft ook een hoop meegemaakt (net als ik) maar vervolgens kan ik dus niet zijn zoals ik ben bij hem, kan hij niet hebben, nou ik zal je wat vertellen dát kan ik dus niet hebben. Hij sluit me buiten, hij heeft meer dan genoeg aan zijn eigen sores zegt hij dan. Ik ben voor hem een te grote afleiding van zijn eigen sores, zo kan hij er niet uit komen...
Nou goed, ik rot wel op, ik verteer wel in mijn eigen sores, want tot nu toe was hij de enige bij wie ik terecht kon met mijn gezeik annex sores....
Ik neem hem dit kwalijk, maar ik weet ook donders goed dat dat niet eerlijk is, en hoe graag ik ook oneerlijk zou willen handelen, kan ik dat niet! ik ben daarbij dus ook gelijk vreselijk jaloers op de mensen die het allemaal niets kan schelen en die het niet uitmaakt wat een ander voelt zolang ze zich zelf maar goed voelen...
Fijn!, nu dus de (fucking) paasdagen helemaal alleen doorbrengen, hij ook hoor maar hij is graag alleen in tegenstelling tot mij....
Zo ik ben eventjes van een ladinkje egoïstisch gezeur af, ik hoop dat het voor degen die dit lezen om door te komen is. Groeten Dezzy