41389 130 doden begraven hun doden: de euangelies~
QQleQ
[
] VOLGENS MAT & LUKE
VERTELLEN DAT YESJ EEN DISCIPEL DIE HIJ OPGEROEPEN HEEFT
OM HEM ´NA TE VOLGEN´, OP DIENS VRAAG OF HIJ ZIJN VADER MAG BEGRAVEN, ANTWOORDT: ¨{Vòlg míj en} laat de doden hun doden begraven!¨
(Mat 8:22; Luke 9:60). -
Het probleem
is bekend in de bijbel,
want ook al reeds bij de roeping van Elisja door Elia vraagt
Elisja hem: ´Láát mij toch mijn vader en mijn moeder kussen, dàn wil ik jou vòlgen!´? (1KON.19:20) Eliyah staat toe dat Elisja afscheid neemt,
maar Yesj staat ´n begrafenis
v/d eigen ouders
niet eens
toe!
Hij is
al niet alleen
in zijn ´wonderen´ intensiever,
maar ook nog radicaler in de èrnst van de leerzame´navolging´?
Er is geen twijfel over mogelijk: mènschen, vooràl jouw eigen ouders,
begraven is de allereerste plicht uit een piëteit
van de overlevenden voor
de overledenen!?
Maar het is
de vraag òf Yesjoea
de regels van fatsoen & piëteit wìl doorbreken en daarmee de wet in de ruimste zin
van het Woord overtreedt?! ´n Dergelijke exegese zou waarschijnlijk veel te negatief gerìcht zijn!?
Mij dùnkt, dat niet ´t dóórbreken van de gewoonten op de voorgrond staat, maar iets anders:
wie geroepen wòrdt om discipel van Yehosjoea te worden, te zijn
& te blijven, kíjkt
níet àchteròm!
Híj láát
het gehele verléden
èn àlle bìndingen die daaruit voortvloeiden, àchter zich àls een dodenrijk!
Hij/zij kijkt niet achterom, want zo zou hij misschien wel net als de vrouw van LOT@SDOM tot ´n zoutpilaar verstarren?/i] We moeten dus als het effe kàn [já dàn!] de mensen uit onze relaties
en bindingen tot nu toe [ook] helemaal kunnen vergeten, omdàt ´t níeuwe,
het vòlgen van YÈSJ, ons volkomen fascineert
èn daaròm àlles van ons éist?!
Het is
als op een stralende
ochtend aan het begin van de Zómer!
Níemand denkt dan nog terug aan de nacht en de winter,
aan alle kou en de vergankelijkheid?
De Òchtend
behoort toe aan het leven èn
aan de Toekomst vàn
dàt Léven!
Dááròm gaat het
in deze uitspraak van Yesjoe níet
om het doorbreken van gewoonten, maar zijn woorden
werken bevrijdend: de bàn van
de pretentie van het
verleden wòrdt
verbroken.
] VOLGENS MAT & LUKE VERTELLEN DAT YESJ EEN DISCIPEL DIE HIJ OPGEROEPEN HEEFT
OM HEM ´NA TE VOLGEN´, OP DIENS VRAAG OF HIJ ZIJN VADER MAG BEGRAVEN, ANTWOORDT: ¨{Vòlg míj en} laat de doden hun doden begraven!¨
(Mat 8:22; Luke 9:60). -
Het probleem
is bekend in de bijbel,
want ook al reeds bij de roeping van Elisja door Elia vraagt
Elisja hem: ´Láát mij toch mijn vader en mijn moeder kussen, dàn wil ik jou vòlgen!´? (1KON.19:20) Eliyah staat toe dat Elisja afscheid neemt,
maar Yesj staat ´n begrafenis
v/d eigen ouders
niet eens
toe!
Hij is
al niet alleen
in zijn ´wonderen´ intensiever,
maar ook nog radicaler in de èrnst van de leerzame´navolging´?
Er is geen twijfel over mogelijk: mènschen, vooràl jouw eigen ouders,
begraven is de allereerste plicht uit een piëteit
van de overlevenden voor
de overledenen!?
Maar het is
de vraag òf Yesjoea
de regels van fatsoen & piëteit wìl doorbreken en daarmee de wet in de ruimste zin
van het Woord overtreedt?! ´n Dergelijke exegese zou waarschijnlijk veel te negatief gerìcht zijn!?
Mij dùnkt, dat niet ´t dóórbreken van de gewoonten op de voorgrond staat, maar iets anders:
wie geroepen wòrdt om discipel van Yehosjoea te worden, te zijn
& te blijven, kíjkt
níet àchteròm!
Híj láát
het gehele verléden
èn àlle bìndingen die daaruit voortvloeiden, àchter zich àls een dodenrijk!
Hij/zij kijkt niet achterom, want zo zou hij misschien wel net als de vrouw van LOT@SDOM tot ´n zoutpilaar verstarren?/i] We moeten dus als het effe kàn [já dàn!] de mensen uit onze relaties
en bindingen tot nu toe [ook] helemaal kunnen vergeten, omdàt ´t níeuwe,
het vòlgen van YÈSJ, ons volkomen fascineert
èn daaròm àlles van ons éist?!
Het is
als op een stralende
ochtend aan het begin van de Zómer!
Níemand denkt dan nog terug aan de nacht en de winter,
aan alle kou en de vergankelijkheid?
De Òchtend
behoort toe aan het leven èn
aan de Toekomst vàn
dàt Léven!
Dááròm gaat het
in deze uitspraak van Yesjoe níet
om het doorbreken van gewoonten, maar zijn woorden
werken bevrijdend: de bàn van
de pretentie van het
verleden wòrdt
verbroken.
04 feb 2022 - bewerkt op 08 feb 2022
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 27 jan 2016 Één v/d meest archetypische symbolen v/h middel-
- O 26 jan 2016 Je kunt alleen over jezelf lezen & over niets ~~~~
- O 26 jan 2016 Niet wie weinig heeft, maar wie veel wil is arm!!!
- O 26 jan 2016 jr116b hier moet dus wèl steeds bíjgezegd worden ~
- O 26 jan 2016 jr115cd bovendien, & dàt ìs nòg véél belangrijker,
- O 25 jan 2016 jr115b 'r zijn nòg mensen die hieraan argumenten
- O 25 jan 2016 jr114b 't gaat er om de vooronderstelling, dat het
- O 25 jan 2016 jr114 't beste voorbeeld v/d oude denktrant was al
- O 25 jan 2016 jr113 we kunnen bijna, vrijwel ongewijzigd, hier ~
- O 25 jan 2016 jr112VI het nieuwe ethos: (r)evoluties i/d ethiek
- O 24 jan 2016 jr111c er ÌS, ìn íeder gevàl, nog maar heel weinig
- O 24 jan 2016 jr111b èn tòch, al zou iemand maar ÈRGENS, ook
- O 24 jan 2016 jr111 overgrootouders in Victor- & Wilhelminiaanse
- O 24 jan 2016 jr110b voordat men dit afwijst als 'n al te slappe
- O 24 jan 2016 jr110 als & wanneer 't gebèd niet meer vanzèlf op-