33121ksvati182 OpdeAchterkant v/dEnvelopstaat Een

STEMPEL VAN ISTANBUL 27-6-67, & er is 'n mooie Turkse postzegel van 50 kurus opgeplakt met het portret van Sokullu Mehmet Pasha 1506-1579, afgestempeld 30 juni. Tóen heb ik hem blijkbaar opgehaald & 50 kurus betaald!? 'Dat telegram van je,' schreef ze, 'kregen we 8 juni half zes & daar waren we heel blij mee, al was ik dan ook helemaal niet ongerust geweest, en begreep ik ook dadelijk dat het goed bericht van jou was. Maar van mijnheer Smeysters heb ik niets gehoord op of na 11 juni. Je hebt wel weer wat kennissen & vrien-den opgedaan, hè. Enfin als je thuis bent horen we nog wel eens wie dat allemaal zijn. Herman Janssen klinkt wel Hollands. Wij hebben 2 dagen achter elkaar brieven van jou gehad, de eerste van 16 juni, de tweede van 3 juni? Heb je in Amman nog wat van ons gehoord, dáár heb ik ook naartoe geschréven!' Dat was de brief van 7 mei, die ik daar 'n paar dagen later kreeg, net terug uit AeGYPTe. Het deed er allemaal niet zoveel toe, of de post 'n beetje onregelmatig overkwam. Zeker als je van het ene land naar het andere reisde, en als er dan ook nog zo'n Zesdaagse Oorlog & 'n evacuatie tussendoor kwamen! Telegrammen zijn nu 'uit' & daarvoor in de plaats kun je al bijna overal sms'en of in 'n internetcafé 'n mailtje lezen of versturen? Je bent dagelijks bereikbaar, & zelfs die café's heb je nu niet meer nodig als je maar bereik hebt! Zo'n brief met stempels & postzegels afhalen op 'n postkantoor is net zo goed 'n band mer thuis. En zó heelveel
denk je nou ook weer niet aan thuis, je gaat er gewoon vanuit dat alles wel goed zal zijn?! Terug dus naar Europa na al die oude landen!
De volgende dag stapten we in de èchte Europabus, met twee Duitse chauffeurs in een keurig uniform, die om beurten reden. Toen pas besefte ik helemaal wat die Perzische chauffeur in z'n ééntje gepresteerd had! We waren nu weer in Europa, ook al was 't nog Turkije en daarna 't Oostblok, Bulgarije & Joegoslavië: de eerste dag kwamen we tot Sofia, de tweede tot Zagreb, & maandag 3 juli passeerden we de Oostenrijkse grens. Maar dàt kostte wéér úren: de bus moest naar 'n apart terrein & daar werd alles & iedereen wéér uitgebreid ge-controleerd! Iedereen behalve ik. Ik was de enige Europeaan die nog in de bus zat, want de anderen waren in Istanbul uitgestapt om er nog een week of langer te verblijven? Alle Perzische kleden werden weer uitgerold op 'n grasveldje, maar er werd niets strafbaars onder of ìn gevonden voor zover ik weet! Misschien moest de één of ander wat invoerrechten betalen? Ik geneerde me behoorlijk, dat ik nu zó niet gecontroleerd werd. Ik voelde me gediscrimineerd. Net als toen in 't postkantoor in Jerusalem! En Mòr deed het op zíjn eigen wijze.