32407AG128 daar sta je dan: hier zijn we dan, als~

Q&@-ZWERVERS IN HET RIJK VAN DE LEUGEN? ZÓLÀNG ZIJN LEUGENS AL ONZE WERKELIJKHEID GEWEEST DAT WE NU ALLANG NIET MEER WETEN WIE WE ZIJN! We herinneren ons de opdracht niet meer waarmee we OP WEG gestuurd werden? 't Portret is vergeten op 't moment dat ons eigen goddelijke beeld bezoedeld werd door de leugen! De ziel in ons binnenste is DE WÈG kwijtgeraakt, verdronken in het lawaai van de wereld, het luide brullen van onze eigen onzekerheden en angsten, herkenbaar in de manier waarop wij opgaan i/d beslommeringen van het leven? We hebben 't blijkbaar razend druk om voor onszelf valse zekerheden op & af te bouwen: posities, titels & verzonnen identiteiten, die ons verre willen houden van de angst! Dìt behoort allemaal tot 't Ríjk v/d leugen? In zoverre als 't van òns bezìt néémt behoren ook wij tot dàt Ríjk! Wanneer 't ervan afgestroopt is - daar zijn we bang voor - zullen we niet langer weten wie we zijn, waaròm wij leven, of hoe we van dag tot dag verder zouden moeten gaan? Ergens in alle diepste schuilhoeken van ons binnenste smeult het vuur van oude herinneringen! Overdekt door ontelbare lagen van pijnprikkel en strijd, door alle egokorstendie zich rond ons innerlijk gevormd hebben dóór de tientallen jaren van gehaast en slopend bestaan, wordt 't licht van het vuur niet meer gezien? Geloof is de intuïtie dàt zó'n lìcht nòg àltíjd brandt, dàt leegheid en vervluchtiging niet ons uiteindelijk lot zijn, maar dàt er EEN WÈG ÌS om nog verder over te reizen díe ons terug zàl brengen naar de bron van ons eigen innerlijk licht! Dìt licht is 't onderwerp van onze allerloudste herinnering, die we altijd in woorden terug proberen te halen? Zèlfs herinnering heeft 'n TÁÁL NÓDIG! Het verstand vraagt om woorden waarmee tot uitdrukking gebracht kan worden dàt wàt het hàrt al wéét?! De traditie dient ons als een bron van zo'n taal, opwellend vol woorden waaruit we kunnen putten òm díe herinnering naar bóven te halen en haar Verháál te laten vertellen.