26• onzeker - iemand tips?
Elke ochtend en elke avond na het douchen kijk ik weer in de spiegel. Ik zie die vlekken op me lichaam waar niemand iets aan kunt doen.. die lelijke vlekken die waarschijnlijk nooit meer weggaan.. op Mn armen, Mn buik, Mn benen, Mn rug..
Het lijken schimmelvlekjes zoals de dokters al vaak hebben gezegd en elke keer weer kreeg ik er medicijnen tegen.. maar keer op keer geen verbetering door de medicijnen of crèmes.
Waar het aan ligt is ook niet duidelijk, of het nou misschien komt door de andere medicijnen of niet. Keer op keer voel ik me hier onzeker door en ben ik bang dat de vlekken straks ook te zien zijn op mn borst en mn gezicht.
Maar dat is niet het enige wat me heel erg onzeker maakt.
Ik ben bang voor wat er komen gaat, ik ben bang voor mezelf. Ik wil vluchten, vluchten voor mezelf.
Het lijkt wel alsof ik me niet meer gelukkig kan voelen, ik ga steeds verder in shit zitten met mn eigen gevoel. Hoe kom ik van dit "enge" gevoel af? Hoe help ik mezelf weer om te gaan lachen? Hoe kan ik mezelf accepteren? Hoe gaat het nu verder?
Kan ik straks weer normaal lopen? Ben ik straks af van dat down gevoel? Durf ik straks weer in volle drukte te staan? Zal ik straks iemand tegen komen waar ik alles mee kan delen?
Zoveel vragen naar mezelf toe, me therapie's beginnen pas over 3 maanden.. Hoe in godsnaam ga ik dit volhouden?
-
Het lijken schimmelvlekjes zoals de dokters al vaak hebben gezegd en elke keer weer kreeg ik er medicijnen tegen.. maar keer op keer geen verbetering door de medicijnen of crèmes.
Waar het aan ligt is ook niet duidelijk, of het nou misschien komt door de andere medicijnen of niet. Keer op keer voel ik me hier onzeker door en ben ik bang dat de vlekken straks ook te zien zijn op mn borst en mn gezicht.
Maar dat is niet het enige wat me heel erg onzeker maakt.
Ik ben bang voor wat er komen gaat, ik ben bang voor mezelf. Ik wil vluchten, vluchten voor mezelf.
Het lijkt wel alsof ik me niet meer gelukkig kan voelen, ik ga steeds verder in shit zitten met mn eigen gevoel. Hoe kom ik van dit "enge" gevoel af? Hoe help ik mezelf weer om te gaan lachen? Hoe kan ik mezelf accepteren? Hoe gaat het nu verder?
Kan ik straks weer normaal lopen? Ben ik straks af van dat down gevoel? Durf ik straks weer in volle drukte te staan? Zal ik straks iemand tegen komen waar ik alles mee kan delen?
Zoveel vragen naar mezelf toe, me therapie's beginnen pas over 3 maanden.. Hoe in godsnaam ga ik dit volhouden?
-
23 dec 2016
- meld ongepast verhaal
-
oeleboele
zaterdag 24 december 2016 00:33
Na mijn idee kan je onzeker zijn omdat je een onrealistisch beeld hebt.. of omdat je ergens angst voor voelt. Nu heb ik niet al je verhalen gelezen maar ik kan me voorstellen dat je soms het vertrouwen in het lichaam niet volledig meer hebt. Vertrouwen en zekerheid, onzekerheid en wantrouw staat natuurlijk super dicht bij elkaar.
ergens onzeker over zijn is best frustrerend.. omdat het iets is waar je je druk over kunt maken maar niet echt invloed op hebt.
Mijn tip zou zijn.. blijf bij jezelf, vertrouw op jezelf en probeer zo veel mogelijk in het nu te leven. wanneer je dat doet, kleinere doelen stellen en bewuster zijn van jezelf op het moment ,zal je vertrouwen in jezelf misschien ook groeien omdat je dan sneller verschil merkt.
xxxx
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 03 mrt 2017 Uitgever?!! Iemand tips?
- O 27 feb 2017 Alles is erger aan het worden..
- O 27 feb 2017 Kon je nog maar even terug op aarde komen
- O 15 feb 2017 28• Frustrerend
- O 09 jan 2017 27• nieuwjaar, nieuwe kansen/ oude kansen..
- O 23 dec 2016 26• onzeker - iemand tips? ( 1 )
- O 18 dec 2016 25• alleen
- O 21 nov 2016 24• is daar alles beter?
- O 14 nov 2016 23• iemand tips? ( 5 )
- O 14 nov 2016 22• Het masker ( 1 )
- O 11 nov 2016 21• 1000x dank!
- O 21 okt 2016 20• dankzij jou ( 1 )
- O 25 apr 2016 11• Zoals altijd ( 2 )