28• Frustrerend

Frustrerend

Frustrerend als je iemand wil helpen waar je eigelijk meer gemeen mee hebt als je zelf dacht.. Na wat verhalen aangehoord te hebben lijk je de jongere mij.
Je voelt je niet gehoord, je voelt je niet gezien en dat doet pijn.
Keer op keer van mensen horen dat je je niet moet aanstellen en dat het aan je leeftijd ligt, keer op keer jezelf proberen te bewijzen dat je je niet aanstelt en jezelf groter voor doen dan je eigelijk zelf bent.

Je kaken dicht op elkaar zodat niemand je kan pakken op de dingen die je vertelt omdat je niet weet of iemand je gelooft. Jezelf inderdaad dus groter voor doen dat jezelf bent.

Voor jezelf opkomen is het moeilijkste wat er is tenminste, dat vind ik persoonlijk. Want waarom moet je jezelf bewijzen? Als ik mezelf niet goed voel of als ik wil huilen waarom zou ik mezelf dan groot houden? Hoezo zijn dit soort "vooroordelen" zo intens tegenwoordig?

Mn lieve kanjer die 4 maanden geleden haar lichtje heeft uitgeblazen heeft juist gezegd dat je mensen moet helpen die soms af en toe een noodkreet eruit gooien, neem het serieus zei ze.. Wat zij ook altijd zei was dat praten en schrijven 1 van de belangrijkste dingen is om voor jezelf op te komen, want dat is eigelijk het enige wat je je hele leven doet. Maar waarom? Waarom kunnen we niet gewoon met zn alle intens ons zelf zijn, intens verdrietig gewoon met zn alle een potje janken. Waarom kunnen we niet met zn alle diepen gesprekken voeren? Waarom zijn er altijd mensen bij die je gesprekken door vertellen? Waarom zitten er tegenwoordig zoveel neppen mensen bij?

Ik heb nog wel 1000de vragen..
Maar er zal niemand zijn die ze allemaal kan beantwoorden en tot die tijd, zal ik er voor mezelf zijn om mezelf op de been proberen te houden en zal ik er proberen zijn voor de mensen die ik lief heb.