Wel veel vaker dan naar Sobibor reed de trein naar

[311B] AUSCHWITZ: in de laatste maanden van 1942 stopte hij een aantal keren in een plaats in Opper-Silezië, KOSEL; meer dan 3000 jongens en mannen moesten er uitstappen! Zij moesten in kampen werken in die streek, vooral in Blechhammer, waar een fabriek voor synthetische benzine in aanbouw was: anderhalf jaar later waren van die 3000 al 2000 bezweken!

Meestal rijdt de trein uit Westerbork, KOSEL passend, rechtstreeks naar zijn eindbestemming. Duurt die reis anderhalve dag, dan komt men 's nachts aan. Op het met hoog prikkeldraad afgezette perron staan gewapende SS'ers. Duurt de reis twee dagen, dan stapt men bij daglicht uit. Alle bagage moet achtergelaten worden. Een grote groep wordt gevormd, die in twee rijen gesplitst wordt. Een SS'er, meestal een SS-arts, bepaalt bij welke rij men moet gaan staan?

Voor kinderen, vrouwen met kinderen en allen die ouder zijn dan veertig/45 jaar, zijn er vrachtauto's. Die rijden, wordt gezegd, naar de ruimten waar men een douche zal krijgen. Er rijdt een gesloten auto mee met het Rode-Kruis-teken erop. Dat is de auto waarin zich de bussen bevinden met korrels waaruit zich blauwzuurgas kan ontwikkelen. Wie dat inademt, sterft in een paar minuten. De vergassing vond eerst plaats in primitieve ruimten maar in '43 werden in Birkenau, een immens groot kamp bij Auschwitz [Auschwits II], door Duitsche aannemers vier grote crematoria gebouwd, waar men in 24 uur 7000 lijken verbranden kon.


De gedeporteerden kwamen er vaak in de duisternis aan. De misleiding was er ten top gedreven. Wie er binnenkwam, kregen 'n stukje zeep & bij 't vierhandigen van hun kleding en schoenen 'n nummertje. 'n Paar minuten later waren al die mensen dood. Zo zijn in ons land bijna 40.000 gedeporteerden na aankomst in Auschwitz vrijwel onmiddellijk vermoord. Bijna 20.000 anderen zijn als gevangenen ingeschreven, gemerkt met 'n in hun linkeronderarm getatoeëerd nummer & de zg. quarantainebarakken ingedreven van Birkenau, en sommigen van Auschwitz I. Onder hen 240 jonge vrouwen die in een van deze barakken gebruikt werden voor enkele van die even wrede als zinloze medische experimenten, waaraan in alle kampen samen misschien wel 15.000 gevangenen onderworpen werden?


Toen Mòr z'n AOW kreeg werden de jaren vrijwilligerswerk er stipt op in mindering gebracht: Gekke Geertje kwam ik daar gelukkig niet tegen & de tijd doorgebracht in kibboetsim door 't hele land bleek uiterst leerzaam, net als de tijd voor, tijdens & na de 6-Daagse op de Westbank & 't Overjordaanse. Hoe dan ook: merkwaardige vormen van bureaucratie in al die landen tussen prikkeldraad & loopgraven!
21 dec 2014 - bewerkt op 22 dec 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende