Voor velen, zelfs Joden die tegen zionisme gekant

WAREN GEWEEST, ZÈLFS ZIJ DIE NOG NOOIT VOET OP ISRAËLISCHE BODEM GEZET HADDEN, NAM NU ZO OOK DE TROTS OP ISRAËL DE PLAATS ÌN VAN HET GELOOF DAT ZE VERLOREN HADDEN!

Na de lange nacht van ballingschap was 🧺 er eindelijk weer ‘n nieuwe dageraad aangebroken?

Dan hebben we al onderhand wel geleerd
dat de discussie dus nooit uitgewoed raakt
waar Joodse mensen wonen.

Zo heb ik geleerd om meer respect op te gaan blijven brengen voor de reikwijdte en levendigheid van het Joodse denken 💭, en geleerd 🧐 dat het judaïsme al veel meer is dan zomaar een 19de-eeuwse ideologie die ontleend was 🧺 aan de christelijke eschatologie & Duits-nationalistische rassenhaat, & geleerd dat de staat die veel Joden steunen😮‍💨in naam van de Joodse veiligheid verreweg dé geváárlijkste plek ter wereld is voor Joden om te wonen, en dat ook al sinds 1945!

Tevens geleerd dat sommige zionistische leiders de nazi’s verwelkomd hadden en al een bondge-nootschap mèt de nazi’s hadden willen aangaan - terwijl ze net zo makkelijk al de spot dreven
met de slachtoffers van de nazi’s!

Dan had ik geleerd dat het bestrijden van het zionisme niet betekende dat ik een deel van mezelf moest amputeren.

‘t Betekende dat ik me in een alternatieve traditie plaatste - een traditie van mensen die, hoewel
ze lange tijd werden verworpen en veracht, uiteindelijk gelijk bleken te hebben!

Gelijk bleken te hebben: maar dit verhaal dreigde lange tijd een verhaal over verliezers te gaan worden - over mensen die, om wat voor reden
dan ook, òngelijk hadden gekregen!

Hun verhalen waren mogelijk buitenissig, als de verhalen over de laatste heidenen die weerstand boden aan het christendom, of over Amerikanen die na de Onafhankelijkheidsverklaring de Britse kroon trouw bleven?

Maar ook al werden hun verhalen verzwegen,
ook al kregen ze te maken met elke vorm van ostracisme, onder meer verbanning en doodverklaring, de Joden die zich verzetten
tegen ‘t zionisme verdwenen nooit helemaal.