Veiligheid

Er was één keer tot nu toe dat ik wat meer alcohol ophad dan eerder. Dat was tijdens een evenement bij ons in de buurt. 2 vriendinnen van mij en een groep jongens (dat bij mij niet vaak voorkomt) gingen in een partytent in de tuin slapen na dit evenement. Natuurlijk hadden ze alcohol mee. Ik dronk en werd uiteindelijk aangeschoten. Of het me beviel? Het was geweldig. Naja niet de alcohol alleen hoor, maar de avond bedoel ik meer.
Ik ben iemand die erg introvert is. Ik ben meer in mezelf. Waarom weet ik niet, misschien omdat ik niet wil dat mensen rare dingen over me denken waardoor ik ook veel aan mezelf twijfel. Dit keer was dit eindelijk een stuk minder, eindelijk was dat negatieve gevoel over me wat meer verdwenen. Ik voelde me eindelijk mezelf en kon dit ook met mijn vrienden delen.

Dat was ook het moment waarbij ik die jongens eigenlijk ietsje meer leerde kennen. Van een paar jongens had ik zelfs nog nooit iets gehoord, maar ze waren allemaal vrienden van vrienden. Er waren twee jongens waarmee ik die avond me prima vermaakt had naast mijn vriendinnen. T en D. T was wat, hoe noem je dat, gemener maar niet zo bedoeld. Hij was heel aardig hoor, begrijp me niet verkeerd, net als D. Die was ook heel aardig die nacht.
Mijn vriendinnen en ik hadden voor de grap van tevoren een opstelling gemaakt met wie naast wie in de tent ging liggen. Heel toevallig was dit toen ook al met T en D afgesproken. Uiteindelijk lag ik naast D zonder dat ik dat expres deed.

Die nacht dronken we in de tent wat tot ik toen ook aangeschoten werd. Ik moest heel veel plassen, super irritant maar dat laat ik er even buiten. Ik zat naast D en hij zei voor de grap dat ik nog meer moest drinken en dronken worden maar dat hoefde van mij nou ook weer niet, plus dat de meeste gezelligheid er al vanaf was aangezien al de helft van de gasten lagen te slapen voordat iedereen überhaupt in de tent lag. Kater van de vorige avond.

Ik kan me nog herinneren dat D ging liggen op zijn rug, maar hij had zijn arm om mijn zij heen gedaan en trok me daardoor ook wat mee. Ik ging ook liggen. Uiteindelijk lag ik tegen hem aan. Hij had zijn ene arm over de mijne die over zijn buik en zij ging en streelde mijn elleboog. Zijn andere arm zat erg laag bij mijn rug. Het lag zo fijn. Een gevoel van veiligheid en geruststelling, ook al zou D niet eens weten waarvoor. Hij was zo ontzettend lief. Als ik hem langer kende zou ik zo verliefd op hem zijn geworden wat ik niet zou hebben verwacht. Ik heb bij mezelf namelijk ontdekt dat ik niet echt verliefd wordt op jongens uit mijn leeftijdscategorie.. Dit was een heel bijzonder moment en zou het liefst daar voor de rest van mijn leven hebben gelegen.

Daarna hoorde ik niets meer van hem. Heel af en toe zie ik hem nog op school maar het is te vaag. Ik kende hem natuurlijk nog maar net, maar het voelt alsof we doen dat er niets gebeurd is, maar ik weet dat hij niet zo'n iemand is die dit met ieder meisje zou doen. Ik verlang weer naar dat moment op bij hem in zijn armen te liggen, of op die manier maar dan bij iemand anders.

Dat was één van de bijzonderste momenten van mijn leven die ik graag wil onthouden, dat gevoel van veiligheid en een soort van troost.