Flashback

Zoals in mijn vorige notitie al genoemd was, was/ben ik verliefd op mijn natuurkundedocent die ik 2 jaar geleden had. We deden met natuurkunde verschillende proefjes. 1 daarvan was een proefje met breking van licht. Tijdens dit proefje ging het licht uit en alle lichtjes aan uit de lichtkastjes voor het practicum. Het had een beetje de sfeer van kaarslicht, heel raar maar bijzonder. Aangezien mijn natuurkundedocent erbij was, was het nog meer bijzonder.

Dat jaar daarna had ik een nieuwe natuurkundedocent. We gingen weer practica doen waarvan we er ook een deden de hetzelfde was als het bovengenoemde. Weer gingen alle lichten uit en de lichtjes van de lichtkastjes aan. Weer dezelfde sfeer, maar dit keer zonder die natuurkundedocent van dat jaar daarvoor. Ik kreeg een flashback naar hem. Ik begon weer aan hem te denken en begon weer verdrietig te worden door het extreme verlangen naar hem. Ik kon het niet meer binnenhouden. Ik moest bijna huilen. Ik vroeg snel of ik naar de wc mocht. Ik ging er snel heen en moest op de wc huilen. Waarom? Geen idee, omdat ik misschien raar ben.

Dit komt vaker voor. Laatst kwam hij in de deuropening staan tijdens de wiskundeles om iets tegen mijn wiskundedocent te zeggen Hij keek me weer aan en ik begon weer naar hem te verlangen. Ik vroeg toen ook weer of ik naar de wc mocht waar ik weer ging huilen. Ik ben er zo kapot van, van dit allemaal. Van mijn gevoelens voor hem die maar niet ophouden na alle verschillende mogelijkheden die ik uitgeprobeerd heb. Tevergeefs.

Soms lukt het me niet om mezelf groot te houden en moet het er per se uitkomen. Dan vlucht ik naar de wc zodat ik lekker als een mietje kan gaan janken. Ik ben een kleuter.