Uit de trouwe mdverdieping met van alles & nog wat

Eerst nog maar even wat van Paul Schnabel, de directeur van het Sociaal & Cultureel Planbureau, die het helemaal niet gek vindt dat Nederland ook bestaansangst heeft: werk, wonen, inkomen e.d., alles lijkt onzeker(der), maar besef wel dat we nu nog steeds in 'n fase van groei zitten ...
't Leven is nu riskanter & alles wordt minder, denken we?! Voorlopige remedie: lezend schrijven & al schrijvend verder lezen tot aan het gaatje?
Vroeger was er voor de 'voorbije generaties' voor kunst haast geen tijd, geen geld & ook nog niet erg veel belangstelling: 't leven was keihard &
de meeste vooroorlogse generaties hadden vaak nog niet veel meer school gehad dan lagere school: 't was 'n klassen- en standenmaatschappij!!
Goedgelovige ouders gingen er daarom voor 't gemak maar vanuit dat de kinderen het later beter zouden gaan doen dan zij: vooral de jongens dan, want in hun oude wereldbeeld werkten vrouwen nog niet na hun huwelijk. Zo was dat toen vaak ook nog vlak na de oorlog i/d jaren vijftig.
Kinderen moesten hard studeren om vooruit te kunnen komen & bij de meisjes ging het nog veel meer om een goede algemene ontwikkeling: je talen spreken, weten wat er in de wereld omgaat, een interessante partner voor je man zijn. Dat soort dingen. Andere tijden zo dus wel na al die eeuwen van Hoekse & Kabeljauwse Twisten, Oranjeklanten & Patriotten, Remonstranten & Contraremonstranten, koloniale grutterswarenrituelen?
't Liep dus op den duur allemaal best wel een beetje anders dan men ooit verwachtte onder diverse religies, politieke partijen & 'social changes'!
Want toen we in 't begin v/d jaren zeventig v/d vorige afgelopen eeuw, na allerlei emi- & immigraties naar/van her en der op de arbeidsmarkt
kwamen, brak alweer de eerste oliecrisis uit & werd 't moeilijker om goed werk te vinden over 't algemeen met al die internationale spanningen?
Maar 't was wel zo, dat hoe hoger je diploma was, des te beter ook je kansen & hoe groter je financiële vrijheid & zelfstandigheid. Men twijfelde nog wel vaak over 't al of niet kopen van een huis, studeren & werken in 't buitenland, belangstelling voor kunst & allerlei aanverwante keuzes.
En die als het ware bij wijze van spreken en schrijven vanzelfsprekende vooruitgang die ouders hun kinderen toedichtten wat betreft hun maat-schappelijke positie, is nu wel zo ongeveer voorbij. 't Onderzoeksinstituut waarvan PS directeur is, 't SCP, toonde onlangs aan dat vooral jongens vaker lager zijn opgeleid dan hun babyboom~ouders. Wat mijzelf betreft: ik ben zo'n beetje door de mazen van de netten heengeslipt in de
jaren zestig, zeventig & tachtig. Alle rollen waren omgekeerd vergeleken bij de neefjes & nichtjes van ooms & tantes: ik weigerde o.a. militaire dienst, vervangende krijgsdienst, liet m'n haar groeien, ging liften door Zuid-Europa naar 't Midden & Verre Oosten & werd 'n soort van 'huisman'
...