Spiegelbeeld
Wanneer wordt ik wakker uit deze nachtmerrie?, vraag ik mezelf telkens af. Meestal duren mijn dromen toch geen week?
Terwijl ik me dit afvraag loop ik langs de spiegel in de gang, een halfhartige poging om mijn haar te doen in het donker. Plots realiseer ik me dat ik de persoon die terugkijkt in de spiegel helemaal niet herken. Snel doe ik het licht aan maar hierin vind ik geen geruststelling. In de spiegel starend naar mij staat mijn nachtmerrie.
Een jongen van 21 kijkt me uitdrukkingloos aan, een ietwat ingevallen gezicht, donkere plekken onder zijn ogen en twee grote zwarte pupillen. Ik kijk hem recht in de ogen en zijn zwarte pupillen trekken mij als magneten naar hen toe. Mijn lichaam beweegt niet en toch kom ik dichter en dichter bij, ik begin nu iets te zien in het midden van die alsmaar groter wordende zwarte massa.
Het gezicht van een glimlachend meisje met bruin haar wordt mij nu zichtbaar en ik voel een golf van warmte over mij heen kruipen als kippenvel. Het vult me helemaal op en ik voel het gewoon: Zij is hét, het meisje van mijn dromen, was dit dan misschien toch geen nachtmerrie? Al snel wordt mij deze hoop ontnomen want het meisje kijkt mijn kant op, haar mond beweegt en ik kan niet horen wat ze zegt maar de golf van warmte wordt al snel overgenomen door een ijskoude waterval.
Haar ogen vertellen een ander verhaal en ik probeer haar woorden tegen te spreken maar mijn stem wordt niet gehoord. Ik schreeuw de longen uit mijn lijf maar het meisje heeft haar rug al naar mij gekeerd en verdwijnt in de zwarte massa om mij heen. En nu ben ik weer alleen, alleen in deze leegte die zo onwerkelijk voelt. Deze nachtmerrie moet toch onderand een keer afgelopen zijn?
Terwijl ik me dit afvraag loop ik langs de spiegel in de gang, een halfhartige poging om mijn haar te doen in het donker. Plots realiseer ik me dat ik de persoon die terugkijkt in de spiegel helemaal niet herken. Snel doe ik het licht aan maar hierin vind ik geen geruststelling. In de spiegel starend naar mij staat mijn nachtmerrie.
Een jongen van 21 kijkt me uitdrukkingloos aan, een ietwat ingevallen gezicht, donkere plekken onder zijn ogen en twee grote zwarte pupillen. Ik kijk hem recht in de ogen en zijn zwarte pupillen trekken mij als magneten naar hen toe. Mijn lichaam beweegt niet en toch kom ik dichter en dichter bij, ik begin nu iets te zien in het midden van die alsmaar groter wordende zwarte massa.
Het gezicht van een glimlachend meisje met bruin haar wordt mij nu zichtbaar en ik voel een golf van warmte over mij heen kruipen als kippenvel. Het vult me helemaal op en ik voel het gewoon: Zij is hét, het meisje van mijn dromen, was dit dan misschien toch geen nachtmerrie? Al snel wordt mij deze hoop ontnomen want het meisje kijkt mijn kant op, haar mond beweegt en ik kan niet horen wat ze zegt maar de golf van warmte wordt al snel overgenomen door een ijskoude waterval.
Haar ogen vertellen een ander verhaal en ik probeer haar woorden tegen te spreken maar mijn stem wordt niet gehoord. Ik schreeuw de longen uit mijn lijf maar het meisje heeft haar rug al naar mij gekeerd en verdwijnt in de zwarte massa om mij heen. En nu ben ik weer alleen, alleen in deze leegte die zo onwerkelijk voelt. Deze nachtmerrie moet toch onderand een keer afgelopen zijn?
26 nov 2013
- meld ongepast verhaal
-
indogirl24 (opgeheven op 06-11-2020)
dinsdag 26 november 2013 21:34
wauw.
-
Elphis
dinsdag 26 november 2013 21:42
Dankje, denk ik
-
Noekie.
woensdag 27 november 2013 09:42
Idd wauw
-
Lupine19
donderdag 28 november 2013 01:25
Prachtig!
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 08 jul 2019 Ik zit vast
- O 19 jan 2014 Is het leven een grap? ( 1 )
- O 19 jan 2014 Zeilmeisje
- O 03 jan 2014 Wat is er toch mis met mij? ( 2 )
- O 02 dec 2013 Vrij zijn ( 1 )
- O 01 dec 2013 Love You Still
- O 29 nov 2013 Gistermiddag
- O 28 nov 2013 Sinterklaas is vroeg
- O 27 nov 2013 Zeilmeisje ( 2 )
- O 26 nov 2013 Spiegelbeeld ( 4 )
- O 26 nov 2013 Zeilmeisje