slaap zacht: droom zoet & tell us all about it if

Het
komt er
dus op neer
dat we de tekst
met meer respect moeten behandelen,
dat wil zeggen op dezelfde manier waarop we
een ander mens met respect
behandelen.

Om
in dialoog
met iemand te komen,
heeft het ook geen zin om een soort objectieve benadering
te willen nastreven.

Integendeel,
je leert de ander pas kennen in de mate
dat je jezelf engageert en
dat je betrokken bent
...

Zo
gaat het ook
met teksten.

Als je
teksten van meer dan
tweeduizend jaar oud wilt begrijpen,
dan wordt van de lezer een inlevings-
vermogen gevraagd.

We dienen
mee te leven met de tekst
om de betekenis ervan zo
betrouwbaar mogelijk
weer te geven.

Bij het
interpreteren van teksten
is het daarom van belang
dat ik me bewust word van de factoren
die mijn interpretatie
subjectief maken.

Factoren
die bepalen
dat het mijn
interpretatie
is.

Lezers
moeten voor
zichzelf uitmaken
met welke intentie ze de teksten
van anderen
lezen.

De
ene wil
de politieke dimensie
betrekken, terwijl de andere
op zoek is naar spiritualiteit,
en een derde kritiek wil uitoefenen
op de traditie, en nog een ander zoekt
naar 'n historische
onderbouw voor
'het geloof'
o.i.d.

Zich
bewust worden
van de eigen uitgangspunten is van belang
om op het spoor te komen of men niet in een tekst leest
wat men wil lezen.

In
de ethiek
van het lezen
expliceert men de eigen standpunten
om beter te zien waarom de tekst op een bepaalde manier
geinterpreteerd wordt
...

Dat
is nodig
omdat we op
die manier ontdekken wat
onze kritiek is op de tekst,
en ook waar de tekst
onszelf als lezer
bevraagt.

Hoe men
tegen de rol
van vrouwen & kinderen aankijkt
in al die uiteenlopende mydibijbelverhaaltjes,
of hoe men 't leven & lijden van Yehosjoea
& andere profeten
interpreteert:
dat is afhankelijk
van de eigen opvattingen
over al deze diverse
onderwerpen.

Ik
merk bij
mezelf dat ik
geen behoefte meer heb
aan alle extreem fanatieke monomane
'volle euangelie pinkster uitingen' of 'achterdochtige banale complottheorietjes',
'aanzetten tot discriminatie & zinloos geweld',
laat staan 'nietszeggende scheldwoorden'
& 'geruzie om
niks'.

Is
't werkelijk
zo moeilijk om 'normaal'
Nederlands [of wat voor taal dan ook] te schrijven,
zonder al die tik- & taalfouten, lege woorden & holle frasen?
Met een paar hoofdletters en leestekens?
Dat is mijn bedoeling geweest vanaf het
allereerste begin af aan in myDi!
Zonder achterbuurttaal & bot
floddertokkiegedoe?
Met 'n inhoud die
ergens over
gaat
...