Slaap zacht, droom zoet & tell us all about if you

Wat denken Joodse en christelijke culturen over homoseksualiteit; hoe staat het met de islam & wat daar allemaal nog op volgde her en der?
Sjapochapeau sprak dus nog niet over homoseksualiteit bijna 2000 jaar geleden, maar over SAME SEX~daden, een onderwerp waarover hij zijn eigen mening geeft? Hij doet dit vanuit zijn Joodse achtergrond, die het als een tegennatuurlijke lustbeleving beschouwde! Als 'Romein' had hij er misschien wel heel anders over kunnen denken, omdat Rpmeinen tegenover pederastie en geslachtsverkeer tussen mensen van hetzelfde geslacht niet afwijzend stonden. De joodse en christelijke cultuur heeft homoseksualiteit nog tot halverwege de 19de eeuw als amoreel verworpen. Dit ver-anderde met de opvatting dat homoseksualiteit 'aangeboren' was. Gelovigen dienden er daardoor rekening mee te houden dat homoseksualiteit door de Schepper 'zelf gewild was'! Aan het eind van de 19de eeuw kwam homoseksualiteit in de medische hoek en werd zij als ofwel fysieke of-wel psychische deviatie beschouwd. Pas vanaf de 20ste eeuw worden deze denigrerende benaderingen door ietwat meer sociaalkritische opvattin-gen vervangen, die ervoor zorgden dat degenen die homoseksualiteit blijven verwerpen, ter verantwoording worden geroepen. Deze ontwikkelin-gen hebben hun positieve weerslag in de culturele acceptatie. Die begint met 't verdwijnen van homoseksualiteit uit de wetboeken van strafrecht vanaf het einde van de 18de eeuw. De 'misdaad homoseksualiteit' was in Nederland strafbaar tot 1811, waarna het uit het Wetboek van Straf-recht werd verwijderd; Nederland volgde daarmee de ontwikkelingen in Frankrijk, waar de strafbaarstelling van homoseksualiteit in 1791 werd af-geschaft, en Belgie & Luxemburg (1792). Sommige landen volgden pas veel later, zoals Denemarken (1930), Engeland en Wales (1967), West-Duitsland (1969), Schotland (1980) & Ierland, Rusland & Litouwen (1993). Het laatste Europese land waar homoseksualiteit uit het strafrecht ver-dween was Roemenie (2002). Wereldwijd zijn er, volgens cijfers van Amnesty International uit 2005, ook nu nog steeds meer dan 70 landen waar homoseksualiteit strafbaar is. In zes landen wordt met de doodstraf gedreigd: Afghanistan, Iran, Nigeria, Saoedi-Arabia, Soedan & Jemen ...
Levenslange gevangenisstraf wordt opgelegd in Bangla Desh, Bhutan, Guyana, India, de Malediven, Nepal, Uganda & Singapore. Daarentegen is in Canada begin 2004 al een wet aangenomen die het openbaar afkeuren van homoseksualiteit strafbaar stelt. Het acceptatieproces eindigt met de juridische erkenning van Same Sex-verbintenissen & huwelijken vanaf het einde van de 20ste eeuw. Kortom: dit is nog maar EEN enkel facet van seksbeleving, acceptatie/(h)erkenning, juridische registratie, burgerlijk & kerkelijk 'huwelijk'/inzegening e.d. We hebben nog 'n lange weg voor de boeg als het gaat om diverse vormen van (anti-)discriminatie, HIV/AIDS/SOA's & openlijke beleving van onze eigenheid op velerlei gebied ...