Schuldig

Ik moet biechten. Ik voel me schuldig.

Een klein jaar geleden begon mijn bdsmreis. Het was zo spannend, elk vezeltje in mijn lichaam voelde de opwinding die ik toen ik elke dag voelde. Ik droeg een geheim met me mee namelijk, waar bijna niemand vanaf wist. Het voelde zo fout maar goed aan. Meester nam me mee de bdsmwereld in en liet me van alles ontdekken. Ik kon met al mijn vragen bij hem terecht en hij heeft echt een geduld waar je U tegen zegt. En nu.. de laatste maanden.. we spelen nauwelijks meer. Meester doet alles voor me.. hij download ebook boeken voor me wanneer ik met mijn vingers knip, komt me ophalen, brengen, maakt eten voor me, wordt nooit boos.. Meester is te lief..
En ik kan hem niet de schuld geven, Meester is alles waarvan ik wilde dat mijn ex het was voor me..
Maar ik ontdek nu dat als mijn ex zo was geweest ik nooit op hem was gevallen. Er zit geen uitdaging meer voor me in. We scheren ons zelfs niet eens meer voor elkaar. Dat zegt wel genoeg denk ik. Het lijkt alsof we een relatie hebben van jareeeen.
En nu.. ben ik weer aan het kijken naar iemand anders eigenlijk.. maar ik heb het Meester nog niet verteld. Ik wil het wel, maar hoe? Misschien zitten we gewoon in een dip en moeten we het zelf spannend maken.. maar het is zo verleidelijk om verder te kijken.
Sowieso heb ik sinds mijn bdsmreis nog nooit met iemand anders gespeeld behalve met hem. (op die ene keer na dat hij me meenam naar die andere Meneer).
Ik wil nog ontdekken en ronddwarrelen.. maar aan de andere kant ben ik bang dat ik nooit meer iemand vind die zoveel geduld met me heeft als hij heeft. Straks ben ik superverwend geworden door hoe hij me behandeld.. en zijn andere meesters misschien wel veel strenger.

Ik moest het even van me afschrijven.

Liefs,
yade