Quinckerbell149b 'Ick ga kijken,' zei de god die ~


WAS
OVERGEBLEVEN, 'maar
Ick wéét de uitslag eigenlijk al.
SDÒM móet vernietigd worden!'
Ik, Saraï, zàg aan Avraham dat hèm iets dwarszat.
Ik zag dat er zich in hèm opstandige gedachten vormden
en ik hoopte vurig dat hij de MÓED had om ze ook úit te spreken:
hij ging ietwat dichter bij de god staan & vroeg aan hèm: "WILT U DAN
BEHALVE DE SCHULDIGEN ÓÓK DE ÒNSCHULDIGEN HET LEVEN BENEMEN?"

Mijn hàrt spròng òp, want dìt wàs òngehóórd! MÍJN éigen màn, die in het verleden lang niet àltijd éven dàpper gewéést wàs, wáágde 't òm kritíek te leveren op 't vóórnemen van zijn 'god'!? Mijn oude hart stroomde vol liefde èn TRÒTS! Ik zàg dat de god úit het Vèld was geslagen? Dìt had híj blijkbaar níet verwacht, maar wat heb je aan een verbond tussen mensen en goden, wanneer de mèns àlléén nog maar búigen mag? De god zwéég perplex!

"MISSCHIEN DAT ER IN DIE STAD 50 ONSCHULDIGEN ZIJN," zei Avraham. "Zóu u díe dan óók uit 't leven wegrùkken & níet de Héle Stàd vergéving schenken omwìlle van die 50 ònschùldige inwoners?"

GEWÈLDIG! Maar tegelijkertijd wìst ik dat Avraham een belangrijk argument liet lìggen. Ik zei: 'En bovendien ...', maar verder kwam ik niet. 'Stìl, Sara,' zei Avraham. 'Ik ben in gesprek!'

Ik zweeg. Ik dacht: hij komt er zèlf wel op? DÀT kàn niet ànders! Hij wendde zich weer tot de god en zei: "ZÓÍETS KÙNT U TOCH NIET DÓEN, HÈN SÁMEN MÈT DE SCHÙLDIGEN LÁTEN ÒMKOMEN!? DÀN ZOUDEN ER SCHULDIGEN
ÈN ÒNSCHULDIGEN OVER ÉÉN KÀM GESCHOREN WORDEN? DÀT KÙNT Ú
TOCH NÍET DÓEN?! HIJ DIE RÈCHTER IS
OVER DE HÉLE ÁÁRDE MÓET TOCH
RÈCHTVÁÁRDIG GAAN
HÀNDELEN?"

28 nov 2014 - bewerkt op 29 nov 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende