Que sera

Het nadeel van de mens is dat we menen tijd tekort te komen. Het voordeel is ons collectief geheugen. Niemand leeft eeuwig maar toch koesteren we illusies. En het collectief hangt af van de kwaliteit van ons individuele breinfestijn. Rook is een vluchtigheid lang net als gevoelens en gedachten. Daden hebben soms een wat langer reikwijdte. Ik doe, dus ik besta. Daarna kunnen eindeloze reeksen gevoel en bedacht volgen.
Toch bevalt me een bestaan in een huis met vier eigen muren beter dan dat in een stadswoning zoveel hoog. Het mooiste aan de mens is onze gemeenschapszin. 't Slechtste ons gebrek daaraan. Vaten vol tegenstrijdigheden. Holle vaten met echo's tot in het oneindige, lijkt het soms wel.
Je kunt nu eenmaal niet alles lezen en te weten komen. Beperking en ontplooiing is de kunst. Dat vergt rust om alles te laten bezinken voorgoed.
Uit de modder van de evoluties stijgen de fenixen op en neer tussen hemel en hel van genot en pijn. Oerbeelden met draken en vliegende mon-sters die binnen hersenpannen fladderen bij vol en uitgeschakeld bewustzijn. De hele voorafgaande evolutie ligt besloten in grijze massa's gelei.
Heeft al niet vaker ooit iemand bewezen dat schoonheid afhangt van het oog dat kijkt en ziet, het oor dat luistert en hoort, de hand die tast en toetst, aait en grijpt, voelt en wil bevrijden, verlossen, ontbinden, vasthouden en loslaten, laten gaan met de windvlagen en regenbuien ...

De mens als zaad, ei, plant, dier, botten en vel, oog om oog en tand om tand verstrengeld in lianen, touwen, kettingen, boeien, ijzer & beton.

A long long time ago, on graduation day, you handed me your book, in it I wrote this way: roses are red my love, violets are blue, honey is sweet my love, but not as sweet as you ... Que sera sera? What will be, will be ... Falling in and out of love again and again! Till the flame dies.

Zoveel eeuwig brandende vlammen voor onbekende soldaten: DE onbekende soldaat. Alsof de mensheid stoned in het teen van zelfopoffering en het loslaten van alle normale tussenmenselijke banden die ons heen en weer kunnen begeleiden tussen plant en dier, boom en bos, struik en al die andere levende wezens in mensenrassen, -volkeren, -stammen, families en allerlei andere loslopende mensen in alle stadia van wording.
Ik ga een uurtje liggen uitrusten van al die dagelijkse bekommernissen en vruchtbare combinaties "que sera ..."