Q245terzèlfdertijd als Veterman, maar lòs van hem,
WAS
GERRIT VAN
DER VEEN AAN
DE SLAG GEGAAN. ZIJN
EERSTE 100 pb's gingen zònder
die leeuwtjes de deur uit. Korte tijd later liet hij papier mèt leeuwtjes drukken.
Die leeuwtjes werden losgeknipt & òpgeplakt. De twee helften v/h pb werden op elkaar geperst & dan begon 't invullen v/d veranderde of gefantaseerde gegevens! Presser: "'t Wàs '42, de deportaties begonnen - verschrikkelijke toestand -
& toen kwam bij mij de gedachte op dàt ik móest onderduiken,
maar òm te kùnnen onderduiken, had ik natuurlijk 'n nieuw
pb nodig
...
Ik heb toen eerst contact gekregen met 'n meneer
die mij een persoonsbewijs kwam verkopen voor 350 gulden
& nauwelijks had ik het in huis of hij kreeg àngst en éiste dat persoonsbewijs terug! Dàt heb ik natuurlijk terug moeten geven, alleen die 350 gulden was ik wèl kwijt! Ik wendde mij in mijn nood tot mijn vriend Jan Romein die contact had met SANDBERG, v/h Stedelijk Museum, & Sandberg deed me weten dat ik op 'n goeie dag iemand verwachten kon met 'n nieuw pb! Op 'n dag wordt er inderdaad gebeld & voor mij staat 'n me-neer, 'n beetje làng & schraal, 'n magere man, die me aankijkt & zegt: 'Smit'! 'Komt u binnen, meneer Smit!' We gingen aan tafel zitten & hij ruimde alles op, hij zette potjes enzovoort neer en in een ogenblik van tijd was dat persoonsbewijs klaar en was ÌK gewòrden: Klasen, Jacob Frans Willem, van beroep onderwijzer. Smit stond öp, kijkt nog eens even naar mijn boeken, loopt zo langs mijn boeken-kast, en zegt: 'We zijn nog 'n beetje collega's hè?' Waarop ik me niet kon inhouden en zei: 'Ja, maar wie bent u dan?' 'Smit'!
Tóen stond hij òp, ging weg en, nou 't was de redder
in de nood!'"
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende