Q184b 'Ik ging zitten bij 'n Bròn & ik zéi: "Àls ù

MÍJN ÒNDERNÉMING WÈRKELIJK WÌLT LÁTEN SLÁGEN ...!" Tóen móest ik éven nádènken wàt ik áán Gòd vrágen zóu! Ik zei: "Àls er 'n Jònge Vróuw de Stàd úitkomt om wáter te pùtten èn ÌK vráág áán háár: 'Wil je míj Àlsjeblíeft 'n beetje wáter úit jóuw krúik geven?' en zíj antwoordt: 'Ga uw gàng, ik zal ook voor uw kamélen water putten!' LÁÁT dàt DÀN dé Vróuw Zíjn die ú bestèmd hèbt voor de Zóón van MÍJN MÉÉSTER!"'

'Èn?' vroeg ik. 'Ìs het zó gegáán?'

Ik zàg
dat Eliëzer verlegen werd
& liever geen antwoord gaf?
Hij BÓÓG zijn hoofd alsof hij zich
èrgens voor scháámde!

'Wàt ìs er?' vroeg ik. 'Maak je niet ongerùst, dìt blìjft ÒNDER òns!'

Eliëzer keek op:
'Weet je zeker dat je me niet zult verraden wanneer jouw vader jou ondervraagt?'

Ik legde mijn hand in zijn 'lies' & zei: 'Ik zwéér het!'

'Nou goed dan,' sprak Eliëzer.
''t Éérste meisje dat me drinken gaf èn wáter pùtte voor de kamelen vond ik niet eh ...
Vond ik niet zo geschikt eigenlijk!'

Ik kòn 't niet nálaten: er verscheen
'n grijns op mijn gezicht,
een glimlach die tot
mijn óren reikte.

09 dec 2014 - bewerkt op 10 dec 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende