Q&Agenguruguku142b toen Avram zwetend terugkwam ~~
ìn de tènt vroeg ik hem meteen:
"WÀT ÌS HÈT? WÀT MÓET JE ÀFSNIJDEN?"
't Spijt me het woord te moeten noemen,
maar het was het woord dat we onderling gebruikten
en dus voor ons het meest huiselijke was. Hij zei: 'Er moet iets van mijn lul af?!'
Ik dacht dat ik gek werd en het duurde even voor ik (weer) begon te schreeuwen!
"GEEN SPRAKE VAN!" gilde ik. "DÁÁR KOMT NIETS VAN IN! Zolang ÌK lééf snijdt geen enkele man
of jongen in òns tentenkamp ook maar iets van zijn lul àf!"
Maar Avram hàd "G d" 'gezien', er zat geen enkel protest meer in hèm?!
"WÀS DÌT WÈL GÒD?" schreeuwde ik. "ER WAREN DRÍE VAN DIE MANNEN,
WÍE VAN DÍE DRÍE WÀS HÈT DÀN
ÀLS IK VRÁGEN MAG?"
'Waarom zou 'g d'
níet kunnen verschijnen in 'n dríetal?'
mompelde Avram levenloos.
Ik kalmeerde:
ik vroeg me àf wààr ik me
mee bemóeide?! Àls een man een stuk van zijn geslacht
àfsnijden wilde moest hij dat immers zèlf WÉTEN. Waar ik me aan ergerde
was zijn blinde GEHÓÓRZAAMHEID!
"LÚISTER," zei ik. "In dìt Lànd wónen óók goden
die van mensen vragen om hùn éérstgeboren Zóón
aan hèn te òfferen! WÌST JE DAT? Dàt "offeren" is een nèt Wóórd voor slàchten.
Ze snijden 't KÌND de hàls àf èn verbrànden het dan!
WAT VIND JE DAARVAN?
Zou JÍJ óók gehóórzáám
jóuw éigen KÌND
(àf)slàchten?"
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende