Q'73b 'n Jaar láter keerde Hèt LÉVEN ìn HÈM terùg!
HÍJ
STÒND ÒP,
STÉUNEND ÒP Z'N
STÀFSTÒK, ÈN RÍEP LÚID
ÚIT: "ZÓNEN, KÒM híer!" Er zàt wéér autoriteit in z'n STÈM!
Sèm & Yáfet vóegden zich dan ook onmiddellijk bíj hem & óók ÌK kòn me níet verwéren
tégen MÍJN brááfheid?
"LÚISTER ÈN GEHÓÓRZAAM!"
sprak Nóàch! "G d hééft míj òpgedragen om een wijngaard aan te leggen!
Ìkzèlf hèb géén behóefte méér aan zo'n wíjngaard, ÌK drìnk ìmmers al járen géén wíjn meer,
maar GÒD WÌL 'n wíjngaard! ÌK BÈN dáártóe door MÍJN blìndheid níet in staat,
dùs móeten JÙLLIE in mijn plaats Gòds òpdracht úitvoeren
en wèl ònmìddellijk!"
Ìk was (àlwéér!) de Énige díe in de làch schoot!
"Ik neem aan dat het Chàm is die làcht?"
'Ja, vader, ik was het die lachte!'
"En waaròm làchte mijn zoon Chàm?"
'Ìk nam áán dàt Gòd Ú nòg 'n àndere òpdracht GEGÉVEN heeft: nl.
dàt u, vanwége uw gezòndheid, zo nú & DÀN 'n békertje wíjn móet drìnken!?'
Híj zwéég lànge tijd & schéén naar íets te lúisteren?!
"Néé," zei hij toen. "Dáár heeft god zich níet over uitgelaten!"
'Dàt kòmt dan nog wèl!' merkte ik op.
MÍJN ZÓNEN
KOESJ|Ethiopië, Mitsrayiem|AeGYPTe, POET|Lybië, & Kana'an|"Palestina"
zaten náást me & ik zàg ze op hun tòng bijten
om niet in lachen úit te barsten!
Óók hùn joligheid kwam níet voort
uit wèrkelijke vréugde, want 't vooruitzicht dàt hùn grootvader
opnieuw aan de DRÀNK raken zou, stemde ook hen
niet echt vrolijk!
'Mag ik zo vrij zijn
om déze opdracht van god te weigeren?'
vroeg ik Váder Nóàch!!
Tot m'n GRÓTE verrassing zei Nóàch:
"DÀT MÀG JE, WANT JÍJ HÈBT ÌMMERS DÉ ÀRK GEBOUWD? MAAR JOUW BEIDE BROERS
MOGEN NÍET WEIGEREN!"
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende