Pragmatisch neuspeuteren en de oogjes uitwrijven?!



Ik loop gewoon m'n neus achterna. Als je dat al meer dan 'n halve eeuw doet is 't 'n gewoonte geworden.

Van lopen komt niet zoveel meer de laatste jaren omdat ik met m'n neus meer in de boeken zit dan dat ik hem in andermans zaken steek. Van 't bij de neus nemen breng ik ook nu niet zoveel meer terecht ...

Ook 't opdoen van 'n snotneus gebeurt minder voor dan vroeger 't geval was. 't Blijft nu nog 'n uitstekend
lichaamsdeel om te dienen als waarschuwing voor mogelijke gevaren & 't genieten van heerlijke geurtjes?!

Zo hebben we natuurlijk ook veel spreekwoorden & gezegden over alle andere onderdelen & ledematen ...

Klap 's in je handjes, blij blij blij, op je boze bolletje allebei! Heb je last van lange tenen, trap je daarom tegen schenen? Lange vingers, zwakke knieen, sterke schouders, vooruitgestoken borst{en}, dikke buik,
billen, geslachtsdelen, oren, ogen, lippen, tong, brein, al of geen hoofdhaar, schaamhaar en/of hersen-inhoud? Je kunt het zo gek niet bedenken of we prijzen het aan en kraken het af! Via mimiek, gebaren-taal, keelgeluiden & heel veel gesnuif, gefluit, getetter & getrommel doen we kond van al wat ons boeit.

Ooit is dat alles begonnen in de veilige oerbron van de baarmoeder & daarna aan de moederborst als 'n
dorstige baby die zich vastklampt zo nu & dan huilt om aandacht te trekken wegens de ene of de andere
behoefte. Waar zouden we zijn zonder al dat dromen, voelen, denken, doen & laten? In dezen en genen
liggen we verankerd totdat onze interne organen het begeven & we 'er niet meer zijn': 't lot van ons allen.

Zoveel overeenkomsten & verschillen van verliefdheid, bevruchting, verwekking, groei & bloei als we maar
lang genoeg doorgaan met ademhalen, zuigen & trekken, murmelen & praten, leren bewegen & zwijgen?!

De grootste problemen ontstaan eigenlijk alleen maar door gebrek & overvloed, tekort & teveel, geweld &
vereenzaming: blijkbaar is niets zoogdierlijks ons vreemd & schept 't menselijke hoofdzakelijk uitvergro-tingen van al die organische & geestelijke potenties. De maatschappij 'dat zijn wij': je hoort erbij of je wilt
of niet? We kunnen niet zonder elkaar & maken daar 'n potje van dat eenmaal op 't vuur gezet pruttelt &
soms overkookt, aanbrandt, afkoelt & lekker blijkt te worden opgesmikkeld als de behoefte daar is & we niet kunnen laten om 'deel te nemen', soms de vingers of de tong te branden, tegen heug & meug voort-
& herkauwen, ons volvreten of de boel onderspugen. Kortom: 'n neus is onmisbaar net als al die andere lichaamsdelen & -organen. Als er iets aan mankeert vertrouwen we op deskundigen sinds de allerverste oertijden van vele miljoenen jaren geleden. Gaan we erop vooruit? Zijn we er echt beter van geworden met
al onze stokken & stenen, vuistbijlen, speer- & pijlpunten, messen, holbewoningen & hemelvaarten, onze
natte & droge dromen vol fantasie, fanatisme, vreemdelingenhaat & vreselijk onrechtvaardige oorlogen?

Proberen we niet al sinds de verste oertijden voorzover we ons kunnen herinneren om er 'n touw aan vast
te knopen & er iets van te brouwen in onze diverse potjes & hersenpannetjes? Voorwaar ik zeg u: mensen
zijn hoogstmerkwaardige wezens, speciaal als we onszelf gaan vergelijken met onze naaste familieleden ter linker & rechter zijde! Chimpansees, bonobo's, gorilla's & orang oetans, Jan Klaassen & Katrijntje of 't
mannetje Piggelmee & z'n Wijfje in poppenkasten & keulse potten, allerhoogste flatgebouwen & duistere kolenmijnen. We ruiken eraan of trekken onze neus ervoor op. Beluisteren, bekijken, bevoelen, betasten
en proberen uit te vogelen waar het toe zou kunnen dienen. En 't onbekende noemen we "G D", 'natuur',
de geschiedenis & de toekomst. Ons hier en nu hangt aan elkaar van indrukken & uitdrukkingen die we trachten te ordenen tot 'n min of meer zinvol geheel van eindeloze opstapelingen van kennis & onkunde.

Heb ik teveel gezegd? Loopt ook dit mydiverhaaltje weer niet veel te ver uit in een mengsel van hoofd- &
bijzaken? Wie zal het zeggen: in 'n dagboek kunnen we allemaal onze zaadjes & eitjes kwijt tot we 'n ons
wegen, door 't ijs zakken of ten hemel varen! Tussen ijstijden & opwarmingen rommelen we maar wat aan
& verheugen ons op 'al dat gedoe', zijn er zo nu & dan 'doodsbang voor' of ontdekken de merkwaardigste
zaken die we dan op hun beurt weer 'incorpereren', fijnmalen, analyseren, doorvertellen & opschrijven ...

Have a nice day dus & maak er maar wat van. Al wat we ervaren willen we verwoorden & verder uitpluizen totdat we erbij neervallen & de pijp aan maarten of onze porties aan fikkie geven en de laatste adem uit-blazen: zijn we niet allen nabestaanden zwervers op des heren wegen. Vrolijk was 't zigeunerleven! Faria?

'n Tijd- & ruimtereiziger blijft sowieso 'n manusje van alles compleet met weervrouwtjes & -mannetjes die
onszelf & elkaar willen 'voorspellen' wat ons te wachten staat. Er zullen dus ook altijd wel weer bij- & onge-lovigen zijn die er de meest uiteenlopende verhalen & interpretaties op na blijven houden aangaande al wat we tegenkomen 'onderweg' naar ... ja, wist ik 't maar! Of juist beter van niet: verrassingen blijven op-borrelen in ons brein dat nooit helemaal 'af' is op weg naar 't heelal & 'de eeuwigheid'? Wie 't weet mag 't zeggen & ook de vreemdste vermoedens & veronderstellingen zijn de moeite van 't overwegen waard ...
11 jan 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende