Ouwe zak met handkar vol psychedelicatessen enzo?!

LIKE
EVERYONE ELSE
I HAVE AT MY DISPOSAL
ONLY THREE MEANS OF EVALUATING HUMAN EXISTENCE:

THE STUDY OF SELF, WHICH IS THE MOST DIFFICULT AND MOST DANGEROUS METHOD, BUT ALSO THE MOST FRUITFUL;

THE OBSERVATION OF OUR FELLOWMEN, WHO USUALLY ARRANGE TO HIDE THEIR SECRETS FROM US, OR TO MAKE US BELIEVE THAT THEY HAVE SECRETS WHERE NONE EXIST;

AND BOOKS, WITH THE PARTICULAR ERRORS OF PERSPECTIVE TO WHICH THEY INEVITABLY GIVE RISE.

The
best way of all
to approach the book
is to read it as a challenge:
to pry open the vacant spaces
that would enable you to build your life
and those of the people around you into a plateau of intensity
that would leave afterimages of its dynamism that could be reinjected into still other lives, creating a fabric of heightened states
between which any number, the greatest number,
of connecting lines
would exist.

No, not history.
His is a stranger dream.

These
chronicles' lapses
& incoherencies, their redundancies
and paradoxes, represent the limits of discourse,
the moments in which discourse does
not know what
to say
...

IF AN ACCOUNT OF THE PAST
INCLUDES ITS INDETERMINACIES,
PARTS OF THE ACCOUNT ARE VERY LIKELY TO REMAIN TERMINALLY "NON-PROVEN"
AND OTHERS INCOHERENT.

Ik
weet niet
wie ik ben,
was of zal zijn:
nu ben ik 'groot' & vroeger
was ik klein?

Genetisch samenraapsel
via voorouders, opvoeding,
omgeving, toevallige gebeurtenissen en ervaringen
op allerlei verschillende plaatsen gedurende meer dan een halve eeuw ofzo.
Voorlopig heb ik er geen andere woorden voor dan: het is een mysterie, een geheim,
wonderbaarlijk toeval, misschien wel voorbestemming,
'n pelgrimsreis e.d.?

Waar kun je tegenwoordig nog
die roep op straat horen die vroeger zo doodgewoon was
dat je er meestal helemaal niet meer bij stilstond:
VODDEN, LOMPEN, OUD PAPIER, METALEN, ZINK, IJZER, TIN!
e.d. door een man van onbestemde leeftijd met 'n handkar of bakfiets
als 'n Jopie Huisman avant la lettre?

Blijkbaar ben ik een van de laatsten der Mohikanen op dit gebied!

Voor
mij is
bijna alles wel
de moeite van het verzamelen waard:
woorden, dingen, boeken, tijdschriften, planten, bomen,
in short, 'psychedelicatessen', lekkere hapjes
& opwekkende
slokjes.

Wat 'n luxe leven!

Vroeger
was het
meestal bittere noodzaak
in tijden van massale werkloosheid,
stromen gevluchte vreemdelingen
uit onmogelijke landen in
enge tijden
...

Merkwaardig
hoe onderhand de hele wereldbevolking op hol lijkt geslagen
in alle gebieden des levens: psychisch, materieel, cultureel, religieus &
filosofisch? Tussen pikzwart met bruine ogen & bleekblond met lichter kleuren
liggen hele volksstammen die naar de andere kant van de wereld willen verhuizen koste wat 't kost
uit bittere noodzaak. Joden gingen hen noodgedwongen al minstens enkele duizenden jaren daarin voor!
Waarvan acte: ik was gewoon als klein kind al razend nieuwsgierig
en dat is alleen maar 'erger' geworden
door de jaren heen?

Ik
verzamel me
een hoedje: onderhand
bestaat mijn hele leven
uit wat hoopjes oude kleren, stoffige boeken,
vergelende tijdschriften, oude grammofoonplaten, allerhande
bomen, uitbottende struiken, wilde
planten & aanverwante
woeste artikelen
...