NL gemeente overzee {inclusief geslachtsaandelen}?

BB heeft alleen maar zorgen over de NL regelzucht op 't gebied v/d ruimtelijke ordening. Aan de andere kant v/d weg heeft hij 'n flinke lap grond die hij tien jaar geleden op de flanken met fruitbomen beplantte, zodat zijn kinderen als zij die grond erven in 't midden ervan hun woningen kun-nen bouwen, met uitzicht op de oceaan. Maar nu het eiland voortaan opeens ingedeeld is in sectoren, mag er nog maar slechts op sommige loca-ties gebouwd worden & hij weet nu nog niet onder welk regime zijn grond valt? Statia kende voorheen nog helemaal geen bouwregels, & NL kent er veel teveel! 't Zou mooi zijn om nu i/d nabije toekomst ergens in 't midden uit te kunnen komen: laten we vooral niet (weer) doorschieten ...

Op eigen grond moet ik 'n eigen huis kunnen bouwen, & dat valt helaas nog maar te bezien?! Want wat voor BB geldt, dat is ook voor de grote bedrijven van toepassing: Statia heeft niet voor niets zo'n grote zeehaven. Dit eiland is zeer aantrekkelijk voor zo'n grote jongen als NuStar, om-dat 't bestuur op 't eiland zwak was, de belastingen laag, & de milieuwetten amper werden gecontroleerd ~ ALS die er al waren afgelopen jaren.

Ambtenaren van economische zaken & financiën & 't ministerie van VROM {milieu}, zegt Henk Kamp, gaan 't plaatselijk bestuur i/d komende tijd 'indringend adviseren' hoe 't met de oliegigant zou moeten omgaan, want dat contract blijft in principe in lokale handen. Maar net als pensionado Bobby Berkel, zal ook NuStar moeten voldoen aan de Nederlandse eisen op het gebied van ruimtelijke ordening en milieu. HK blijft benadrukken dat 10 oktober 2010 [10/10/10] niet de datum is waarop ALLE problemen op Sint Eustachius zullen zijn opgelost, maar dat deze datum het begin kan zijn van een geheel nieuwe aanpak. En dat die een samenwerking zal moeten zijn tussen de centrale Nederlandse en de lokale Statiaanse o-verheden! Grote culturele verschillen zullen daarin ongetwijfeld een (grote) rol BLIJVEN spelen. De Antilliaanse dichter Frank Martinus Arion om-schreef deze ooit eens als volgt: "Waar de ene aardappels ziet, daar ziet de ander funchie!" ~ met een verwijzing naar het An-tilliaanse maisgerecht. Met andere woorden: afspraken zijn te maken, maar beide partijen zullen ze anders uitvoeren. Het eiland wil graag mee-werken om 't welvaartsniveau te verhogen, maar in hun ziel blijven de Statianen natuurlijk onafhankelijk. Remember: de Goudkust, Kaap van de
Goede Hope, Puntland, Kerala, Ceylon, Indonesia, Papoea Nieuw Guinea, Nieuw Zeeland, Decima, Nieuw A'dam, New Babylon en zo voorts ...