myDiBakker of ~broodmachine: Charlie McCarthy EB

SÒMS IS DIE KENNIS OF VAARDIGHEID ZÓ COMPLEX DAT ZE NOOIT ÈCHT IN BEELD KOMT: 'n illustratief voorbeeld is het ontwerp van een broodmachine voor huiselijk gebruik in Japan; het kneden van het deeg moest in het programma verwerkt worden, maar geen der bakkers kon de software~ontwerper precíes vertellen hóe hij dat DÉÉD? Waarop de computerman wel noodgedwongen enige tijd bij 'n tòpkneder in Osaka moest gaan werken! Sociaal pedagogen lieten ons zien dat 'verborgen denken' bij beslissingen van alledag, tot & met 't kopen van 'n huis of auto e.d. aan toe, soms tot een voordeliger resultaat leidt dan aandachtig blijven wikken & weken. Let wel, die verborgen afwegingen van het brein worden gedrágen door heel veel kènnis: TACIT KNOWLEDGE in het jargon, kennis die we im-pliciet leren! En die de 'grootmeester' in staat stelt om onmiddellijk ìn te zoomen op de brandhaarden in een schaakstelling, zònder dat hij goed het hóe & wááròm kan aangeven?! Mógen we hier wel denigrerend spreken van een onbewust departement binnen het denken of is deze heimelijke werkmodus heel gangbaar, èn volwáárdig, maar slaan we hem mìnder hoog áán! Omdat 'de baas {'ikzelf'} er zo-genaamd 'niet bij is'? Impliciete kennis bouwen we razendsnel op, zo menen onze evolutiepsychologen, om ons aards bestaan veilig te kunnen stellen: we blinken daarom vooral ÚIT in 'onderhuidse sociale oordelen'! Schúilt er kwáád in de mens op ons pad? "De intuïtie zegt ...", maar in wèrkelijkheid regeren hier stiekeme ìnzichten èn vóóroordelen. Zó legt de impliciete associatietest onverbiddelijk de afkeer vast van 'kleurlingen' of 'medemensen van andere gezindte', & dàt doet de tèst óók bij wie zich uiterst tolerant t.o.v. hen waant: kortom, onze geesteszaken verschijnen maar mondjesmaat in 't vòlle daglicht, we DÈNKEN veelal i/d Schemer! Dàt klinkt naar ons òn-bewust èn automátisch handelen, 'n voor velen nog steeds onuitstaanbare boodschap? Sociaal psycholoog John Bargh vatte die weer-stand ooit sámen tegen dit schemerdenken met de sarcastische titel: The unbearable automacity of being! Wíj zoals 'n automaat (robot/slaaf/knecht/bediende/onderworpene/zombie)? Zó wensen we tegenwoordig liever niet meer TÉGEN de mens áán te kijken: zaak dus om de meubelen te redden! Marc Slors, hoogleraar cognitiefilosofie, beaamt in 'Dat had je gedacht!' dat we tàl van òn-doordachte 'koffieleuterige' (klets)praatjes maken & vele handelingen grotendeels onbewust uitvoeren, maar níet nádàt 'r op 'n eerder moment bewùst de básis voor gelegd is! "Zo denken we bijna nooit bewust na over wàt we (eigenlijk) zeggen, terwijl we toch meestal al wel zepèggen wat we bedoelen?"! Is dat niet heel herkenbaar ook elke dag weer @myDi & overal elders? [Alsòf we óók leven zoals 't 'vijand- & volksgebeuren' der insecten, sauriërs, vogels, kudde- & roofdieren, apen, mensapen & aapmensen, holbewoners & rekruten die klakkeloos blindelings gehoorzamen aan & 'geloven in' autoriteiten, barbaren, criminelen, depressieven, economisten & fascisten?] -