liefde

De liefde wordt vaak bezongen als een heel mooi geschenk, als het kostbaarste wat een mens zich maar wensen kan, als een onmisbaar gedeelte om toch een gelukkig mens te zijn, en dat wordt bedoeld de liefde naar een ander toe.
Wat er niet wordt bijverteld , is dat de liefde ook een slopend effect kan hebben, dat het je kan breken,een aardbeving kan veroorzaken, waardoor je beland in een diep ravijn, waar je met een touwladder uit moet klimmen, terwijl je die touwladder net niet hebt.
Maar wat als die liefde maar van 1 kant komt, is het dan nog een juweel, een kostbaar iets, of is het dan een eenzijdige liefde die gedoemd is om te mislukken.

Zangers en zangeressen zingen cd's vol met liedjes over de liefde, die altijd goed afloopt, maar helaas is dat niet altijd zo, van de 10 gesloten huwelijken eindigen er zeker 6 in een scheiding, een vechtscheiding, dus zo hemels is het niet.
Integendeel, de roze bril is vaak nogal storend, omdat je dan niet ziet wat er werkelijk gebeurd.
Daar kom je pas later achter.

Een bijna broer, heeft ook moeten ontdekken, dat de liefde niet altijd een garantie is, dat je ook echt gelukkig wordt, 1 van de vele mensen, die moeten ontdekken, dat wat zij dachten niet zo is.

Als meisje wordt je voorbereid op een man, een kind, of meerdere, het huishouden, er wordt voorgespiegeld dat je, als je een man hebt, altijd gelukkig zult zijn, dat is 1 van de grote leugens , die je meekrijgt van je ouders.

Ik heb geleerd te houden van mezelf, om wat ik kan, om wie ik ben, en heb een vriend, waar ik een verzorgrol bij heb,de gebruikelijke koffiedame/huisopruimer/gezelschapshouder/goedgelovige(???) vrouw, en dat laatste ben ik absoluut niet, ik zie al zijn tekortkomingen, en weet dat hij er een keer zelf zal achterkomen, en dan de dreun krijgt.
Hij zal zeker wel van me houden, maar niet op de manier waarop ik van hem hou, en denk dat er nog veel meer mensen zij, die hetzelfde meemaken.
En ik hou van mijn hond, die bijna een kind is, een jack russell terrier, shorty, die een behoorlijke grote mond heeft, als grote hobby heeft, de postbodes de stuipen op het lijf te jagen, en een grote hekel heeft aan gekleurde mensen, dat heb ik hem niet aangeleerd, toen hij bij ons kwam was hij volgens het asiel tussen de 6 en 9 jaar, nu zijn we 3 jaar verder, dus is hij tussen de 9 en 12 jaar, en dat is mijn grote vriend, waarvan ik het allermeeste hou.
Hij liegt niet, hij misbruikt niet, mijn vriend waar ik met vreugde voor naar huis kom, die ik met heel veel liefde knuffel, en die ook van mij houdt, gedeeltelijk vreetliefde maar ook respect voor me heeft, en ik voor hem.
En dat is ook liefde, wederzijdse liefde, die onbetaalbaar en heel erg kostbaar is.

groetjes van de antilope.