donker

Ik zit lekker in mijn eigen werkkamer, het raam een stukje open, en het is donker buiten, het regent, je zou bijna zeggen een vorm van romantiek , in je eentje, met een glas wijn, een sigaret, mijn laptop, en meer heb ik niet nodig.

Buiten hoor ik een ziekenwagen, die haast heeft, regelmatig hoor je overvliegende helicopters, die richting schilderswijk gaan, eigenlijk is het zelden echt stil, en daarom hou ik van de nacht.
Dan kan ik mijn gedachten ordenen, en zetten in de kamertjes, boven in mijn hoofd, normalerwijze rennen ze rond, en verdwijnen opeens , nu niet.

Ik open de deur behoedzaam, duw ze daar binnen, en doe de deur dicht, alleen als ze allemaal hun kamertje hebben, is er een mogelijkheid om rustig te kunnen slapen.
Mensen worden zo vaak afgeleid, overdag dan, waardoor alles in de nacht nog eens tevoorschijn komt, als een soort van kleine doos vol met kleine en grote treiterijen, die zolang je ze niet wegstopt, je zullen blijven treiteren.

Nu heb ik ze allemaal opgeborgen, en blijft er nog 1 taak over, mijn hondje uitlaten, de regen trotserend, en dan inderdaad naar bed, uitrusten van een lange dag.

Mijn bed roept, geluidloos, en tegelijk zo luid, "Kom naar me toe, duik in mij, dan gaan we naar dromenland!!!", wat eigenlijk een illusie is, want morgen is er een nieuwe dag, wat goed beschouwd een zegen is.

Dan is het weer tijd, om op facebook te kijken, wat er allemaal gebeurd in de wereld, mooie dingen die in de natuur gebeuren, liefde tussen dieren, en mensen, de islam, waardoor ik me soms best machteloos voel, het geweld wat daarbij komt, is me soms veel te erg, dan mag ik ook weer zien, wat de politici hebben uitgedacht om het de mensen nog moeilijker te maken.
Zoveel, wat toch blijft hangen, wat niet weggaat, als je het geen plaatsje geeft, om tot rust te komen.
Eigenlijk ben ik best jaloers op die boeddistische monikken, die de wereld aanzien met een lach, een kalme, en alles gelaten kunnen aankijken, en niet zo snel boos, wanhopig of radeloos worden, ze nemen alles zoals het komt.

Ik ben soms een kruitvat, wat zich uit, in sermoenen die ik met genoegen op facebook neerzet, niet allemaal even aardig, niet allemaal even vriendelijk van bewoording, maar wel zeer duidelijk, en die absoluut geen twijfel geven wat ik er van denk.

Mijn favoriete schopmuur is de Islam, omdat die mensen wel degelijk verantwoordelijk zijn voor hun daden, al zeggen ze van niet, wat ze missen is een geweten, een schuldgevoel, en oprechte spijt, alhoewel ze niet allemaal zo zijn.

Het gaat een ietsje harder regenen, maar het houd me niet tegen, om toch met mijn goede vriend shorty te gaan wandelen, en het bed roept steeds harder, dus bij deze , een goede nacht.