leven van lucht
zaterdag dus verteld dat ik twijfelde over mijn knoop doorhakken, hij kan er niets mee, is boos, vertrouwen is weg. Ik snap het maar dat maakt het niet makkelijker. Ik zou het zo graag nog een keer proberen.
Vorige keer heb ik niet 100 % gegeven omdat ik zo bang was nog een keer teleurgesteld te worden, beschadigt te worden, ik heb mij uit zelfbehoud niet volledig durven geven en dat nekt me. Had ik het wel gedaan dan was er misschien hoop geweest maar ik gooi weer mijn eigen glazen in. Maar ik moet wel reeel blijven, ons huwelijk liep al slecht, ik voelde me zo alleen en eenzaam maar weet je, die ene misstap lijkt het ergste te zijn. Dat ik mij eenzaam en alleen heb gevoeld doet er niet meer toe. en ik voel nu des te sterker wat ik jaren gevoeld heb. Alleen, eenzaam.
De klap komt nu hard aan, hij wil me niet meer, durft ook niet meer, ook bang voor teleurstelling en pijn. Ook dat snap ik maar kom op, ik hou van hem! Ik voelde zaterdagavond, toen hij over mijn wang streek, meer dan ik had verwacht, een tinteling, een kriebel, liefde? Verlangen? Hoop?
Het idee dat ik hem kwijt ben doet zo'n pijn!
Als je verliefd ben leef je van lucht, vlieg je, als je je liefde verliest, leef je van lucht, val je. Ik val van heel ver, de klap gaat nog meer aankomen, ik ga kapot van binnen, zie er niet meer uit. Ik verzorg mezelf nog maar eten.... ik krijg geen hap door mn keel, ben constant misselijk, rook als een idioot en drink koffie. Val kilo's af terwijl ik niets kwijt hoef aan kilo's! Ik zie er niet uit.. Moet nog beter voor mezelf gaan zorgen, op mezelf letten omdat ik ook voor de kinderen moet zorgen, ik moet een voorbeeld zijn.
Gisteren met oudste zoon gepraat, hij is boos, verdrietig, snap mij niet en zei: zie je wat je kapot maakt mam, wat doe je ons allemaal aan! Wel fijn gepraat en ik raak hem niet kwijt, hij blijft van mij houden in tegenstelling tot andere zoon, die haat mij. Die haat de vrouw die hem gebaard heeft en zij zal nooit iemands moeder zijn (zijn woorden) dat is een steek door mijn hart. Hij is een puber en ik ben blij dat hij zich uit maar mijn god!! Wat doet dit zeer!!
Zit nu tegenover mijn man, nog man, hij is zaken aan het regelen en ik mag ondertekenen. Telefoon die op mijn naam moet, een veel te duur abbo! Ik ga dat zometeen nooit kunnen betalen, ik wil niet tekenen, ik teken niet, kost me 60 euro per maand, daar kan ik zometeen een week van eten!
Met mijn baan, die ophoud per juli dit jaar, zit ik onder het minimum en zal ik wat anders moeten zoeken, dure kinder opvang, meer uren omdat ik geen ort meer krijg. Mijn studie voor niets gedaan? Ik kan geen late, vroege of nacht diensten meer werken als ik een kind thuis heb. Dus van 9 tot 5 en dan full time, hopend op iets leuks, mar ja, geld is geld en ik zou mezelf moeten onderhouden en mijn jongste nog minderjarige kind ook.
Vandaag komt de hypotheek man, kijken wat de mogelijkheden zijn wbt het huis. ik kan er niet blijven wonen, kan het niet betalen. Eigenlijk best stom dat vrouwen minder werken omdat de man toch vaak meer verdiend en er iemand bij de kinderen kan zijn. Ik heb vaak mijn diensten moeten aanpassen op zijn werk zodat we geen oppas nodig hadden. Daar moet ik egoïstischer in worden, jammer voor de kinderen maar mama moet nu ook meer gaan werken om ons te onderhouden.
En dan...?? co-ouderschap. Hij een paar dagen, ik een paar dagen. Is raar dat hij oppas moet zoeken als ik misschien gewoon thuis ben, als ik oppas moet regelen als hij gewoon thuis is. Welke baan is daarop aan te passen? Ik zal elke dag moeten werken en meer. Ik hoef geen alimentatie voor mezelf, ik wil mezelf dan ook onderhouden. Voor de jongste, ach, daar komen we wel uit, hij zal haar niet onverzorgd laten lopen wat kleding, schoenen en fiets betreft zal hij ook zijn aandeel betalen. Dat hebben we afgesproken om dat samen te doen. Ik heb daar alle vertrouwen in. We gaan het goed regelen. Dat kan ook als je je kind voorop stelt, dat is nu onze prioriteit alhoewel ik hem nog steeds terug wil, ik wil vechten voor hem. Het idee alleen al dat ik hem kwijt raar...
Leven van lucht
rijolo, vrouw, 52 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende