gek

ja, ik!

Was net bij mn zusje, lekker gegeten (lees halve aardappel en 4 wortels) maar wel gezellig.
Gepraat over mijn gevoel dat weg is, emoties die niet lijken te kloppen, over het gevoel over jezelf te vliegen en de steeds terug komende fouten.
Deze keer had mijn zusje een helder moment, denk eens aan vroeger. De emotionele en lichamelijke mishandelingen, de eenzaamheid, de verlating.. met 16 jaar uit huis, red je maar. Een vader die weg gaat als je 8 bent en zelfmoord pleegt als je 18 bent. Een moeder die lijdt aan psychoses, meerdere stoornissen en munchenhousen syndroom. Ik heb wat in t ziekenhuis gezeten, waarvoor??
heb ik een psychose gehad, ben ik misschien manisch geweest? Er klopte iets niet! In India heb ik dingen gezien die me meer hadden moeten aangrijpen dan wat ze deden, waar was ik??

Tja, genoeg om me onder te schuilen maar ik WIL het niet. Misschien toch maar weer eens gaan graven in het verleden, op zoek naar wie ik ben. Wat ik wil is niet van toepassing, ik wil maar 1 ding, mijn man terug!

Hij vroeg mij of ik genoeg van mezelf houd, wat een moeilijke vraag!! Als je niet van jezelf houd kan je dan van anderen houden? Houd ik van mijzelf...... volgens mij wel maar wat is houden van? Is dat niet voor iedereen anders?

Hoe hou je van iemand in een relatie, ik heb geen idee, nooit een voorbeeld gehad, ik doe maar wat maar ik doe het wel steeds verkeerd. Je vormt je een beeld van hoe dingen horen, kijk naar mensen om je heen en de tv. Ik heb overal wat uitgehaald waarvan ik dacht dat het hoorde, wat ik leuk vond maar is dat reëel? Heb ik dan zo in een fantasie wereld geleefd, heb ik verkeerde voorbeelden genomen als waarheid?
Houden van mijn kinderen gaat vanzelf, oerinstinct denk ik.

Houden van mijzelf is lastig, ik weet niet hoe. Ok, ik zie er wel leuk uit, ben niet te dik (nu eerder te dun) heb wel een leuke kop, borsten en billen zijn rond. Maar wat is houden van??

WIE VERTELD HET MIJ??

Het gaan niet goed met me, ik voel me gejaagd, onrustig en niet hier..