kwade goede slechte bedoeling banale boze bonobo's

~{@}~
'mydibeeldjesvormingen'
~{@}~

DE
mydiologie
als beeldvormingsafspiegeling
over jezelf en andere 'mydimensen'
['mydidimensies'] in het
huidige Nederlandse
tijdsbestek.

De christologie
als geschiedenis van
de beeldvorming van of over Yehosjoea haNatsri haMasjiach
aka Jezus Christos uit Natseret:
WAT is BEDOELD met
'beeldvorming'?

Kort gezegd:
WAT mensen in iemand zien,
WAT ze van een persoon maken,
die ze hebben ontmoet
[of zijn]!

Een heel
NORMAAL procede dus:
ZO doen we nu eenmaal
als homomuchomachobonobo met elkaar
en met ALLE mensen,
maar in het bijzonder met 'mydi'-mensen
die opvallend
aanwezig
zijn
...

DAT
gaat dus OOK op
voor DEZE Yesjoea
[EEN van de 'bekendste figuren aller tijden]:
in ANDERE termen dan wat 'ze' van 'HEM' gemaakt hebben [en NOG maken],
kunnen we niet over hem spreken,
en IS er ook niet [nooit]
over hem gesproken?

Voor
DEZE Jezus
[dat 'van Nazareth' laat ik voortaan maar weg]
geldt DAT in elk geval
zonder restrictie.

Plato
& Aristoteles
- om maar een paar andere
bekende personen uit de oudheid te noemen -
[of Pim Fortuyn en Theo van Gogh in het moderne Nederland bijvoorbeeld]
hebben geschriften nagelaten: de beeldvorming over HEN
kun je dus altijd nog min of meer corrigeren
door hun EIGEN werken er nog eens
op na te lezen!

Maar Yesjoe
heeft zelf niets geschreven,
althans niets nagelaten, voorzover WIJ weten.
Er is alleen OVER hem geschreven, en vrijwel ALLEEN
- de eerlijkheid gebiedt dat erbij te zeggen -
door 'vereerders'.

Beeldvorming
van al die vereerders
is beeldvorming als geloofsverpakking,
DAT lijkt mij voor geen tegenspraak vatbaar.
HOE zagen ZIJ hem dan?
DAT lijkt mij de meest simpele vraag die je kunt stellen
om enige greep op het verleden van "Jezus" te krijgen,
[en dus OOK op 'jezelf': 'ex'-homomuchomachobonobos hebben de neiging
om HUN identiteit te ontlenen aan omgeving,
tijd, plaats, situatie en mentaliteit waarin ZIJ
zijn opgegroeid?]!

We laten daarmee
bloot historisch onderzoek naar de persoon achter ons,
ik bedoel daarmee het onderzoek naar Yehosjoea AFGEZIEN van
hoe 'ze' hem
zagen.

Albert Schweitzer heeft laten zien
hoe een dergelijke aanpak eigenlijk tot mislukken gedoemd is,
ieder vulde immers - DAT maakte hij glashelder - de persoon van Yesjoea in
zoals hij ZELF, als 'onderzoeker', hem het liefste zag?
DAT werkt dus niet
zo goed!

DAN maar
helemaal geen onderzoek?
Nee, ook DAT werkt niet, maar WEL onderzoek
in termen van hoe de mensen van TOEN hem zagen
en wat hij voor hen betekende: en DAAR dan weer aan vastgeknoopt
waar ZIJ die 'betekenissen'
vandaan haalden!

DAT
werkt
heel anders,
de geschiedenis waar je DAN op uitkomt
is een zogenaamde receptiegeschiedenis.
Receptie is ontvangst, en receptiegeschiedenis is dus
onderzoeken HOE Yesjoe werd ontvangen door zijn eigen tijd,
en vervolgens wat de tijden DAARNA weer van de overlevering maakten
zoals ZIJ die op hun beurt hadden ontvangen
enzovoort
...


WAAROM
is dat zo ANDERS?
Omdat je DAN
de mensen die zich een beeld over hem vormden
in de rekening moet opnemen,
de mensen, die TOEN leefden,
en TOEN onder woorden brachten
WAT ze in deze Yesjoe
zagen!


De 'mydi'-vertellers
komen ZELF in het Verhaal MEE,
en met HUN verhaal
OOK hun TIJD,
de diverse verwachtingen, aspiraties,
HYPES & teleurstellingen.


Wat ze BELEVEN aan "Y"
brengen ze onder woorden:
KUNNEN ze ALLEEN maar onder woorden brengen,
in termen van BEELDEN en VOORSTELLINGEN van HUN
'religieuze leefwereld'.


In feite
doen wij dus eigenlijk
in myDiary ongeveer hetzelfde:
WIE kent ONS en WIE kennen WIJ
[MET of ZONDER 'vaststaande gegevens'!]?
We geven slechts indrukken weer die we opdeden en opdoen
naar aanleiding van die beelden en voorstellingen
die in ONZE TIJD 'gangbaar zijn'
in ONZE omgeving!


DAT
zijn dus OOK
de z.g. evangelies:
Yehosjoea onder woorden gebracht door de 'mydi'-vertellers [schrijvers & herschrijvers],
redacteuren moet ik eigenlijk zeggen: in voorstellingen, namen en verhalen die rondzongen in DIE tijd!
Yesjoea een PROFEET?
NU, een HEUSE profeet - denk maar aan Elya - maakt een dode weer levend,
Yesjoe doet DAT "DUS" OOK, want zij zien hem als een profeet.
Lees het maar na in het mydiverhaal [liefst in de nieuwste vertaling?] van de opwekking
van de jonge man uit NAIN!


EN de 'maagdelijke' geboorte
[nog zo'n heet hangijzer, zelfs na bijna tweeduizend jaar?]
zoals verteld door Mattai & Lucky Luke [Marc was nog niet zover!]?
Ja, wie "ECHT" van 'boven komt' is nu eenmaal 'maagdelijk geboren',
DAAROM wemelt het van de maagdelijke geboortes
in de godsdienstgeschiedenis:
Zoroaster, Boeddha, Lao Tseh - allemaal net als "Y" 'maagdelijk geboren',
ontvangen 'Van Boven".


Ik noem
'dit soort verhalen'
maar weer eens [alweer/!] als mydivoorbeeld van HOE in de geloofsverpakking
HEEL die voorstellingswereld van de 'eigen tijd'
meekomt
...


DAT zijn
de evangelies dus,
"Jezus in doeken gewonden",
zoals het kerstverhaal het zegt,
en die doeken zijn de geloofsvoorstellingen
van DIE 'mydivertellers'!


SOMMIGE daarvan zijn ONS,
voor wat hun betekenis betreft,
volstrekt VREEMD?


En WAT nu is
een 'zoon des mensen'?
En WAT 'zoon van David'?
Bij ANDERE titels van "Y" kunnen we ons misschien iets indenken,
althans met behulp van woordenboeken en professionele exegeten,
maar IS dat 'hetzelfde' als wat die EERSTE mydivertellers
ermee wilden zeggen?


Met nog als extra moeilijkheid:
HEEFT Yehosjoea ZELF zich ZO genoemd
OF komen die 'vreemde voorstellingen' over hem
van zijn vereerders
[of critici!]
...


DAAR
komen we
vast nog wel
WEER vaker [alweer!]
op terug?

~{@}~

In hoeverre
vertonen wij ZELF
hoogstmerkwaardig
'aangepast' of 'gestoord' gedrag
[en hoe beschrijven WIJ dat dan]?
Hebben wij misschien wel last [en in hoeverre?] van het pampered child sydrome:
het 'vertroetelde-kind-syndroom'?


Zijn WIJ soms ook vaak niet
in de eerste jaren van ons leven al zo door en door verwend [en/of verwaarloosd/mishandeld]
dat wij 'dezelfde' [tijdgebonden?] afwijkende gedragsymptomen vertonen als kinderen met tamelijk ernstige psychiatrische stoornissen als bijvoorbeeld ADHD of de EEN of Andere
anti-sociale persoonlijkheidsstoornis?


In
sommige gevallen
liggen er aan ons gedrag
geen neurologische afwijkingen ten grondslag, maar nogal ernstige opvoedkundige fouten!
Het is misschien nu wel een beetje 'uit de mode' om nurture [opvoeding] in plaats van nature
[aanleg] aan te wijzen als oorzaak van gestoord gedrag
bij kinderen, pubers, adolescenten en
z.g. volwassenen?


Kregen vroeger ouders bijna ALTIJD OVERAL de schuld van,
sinds een jaar of zestien is het vanzelfsprekend geworden om biologische problemen bij het kind ZELF
op te voeren als verklaring.


Meestal betreft het dan
aangeboren afwijkingen in de hersenen, waaraan ouders niets kunnen doen?
Hoewel DIE afwijkingen wel degelijk BESTAAN en ernstige psychitrische stoornissen kunnen veroorzaken,
kunnen we OOK stellen dat heel veel kinderen TEN ONRECHTE zo'n diagnose gesteld krijgen
en hun leven lang medicijnen
moeten slikken!


En DAT terwijl ze EIGENLIJK
'gewoon' opvoedkundige problemen hebben
die kunnen worden voorkomen en verholpen
ZONDER pillen
...


ZO'N opvoedingsprobleem
is bijvoorbeeld het door en door verwennen van kinderen.
Steeds meer ouders doen dat, om een aantal heel begrijpelijke redenen: de belangrijkste is dat de meeste ouders willen dat HUN kinderen HOE DAN OOK
'gelukkig' zijn?


DAT is de boodschap
die ze expliciet en impliciet uitdragen in 'de opvoeding'!
Ze zijn "DUS" geneigd om bijna ALLES te doen en ALLES te geven om DAT 'geluk' te bewerkstelligen,
en hebben het gevoel dat ze zouden 'falen' als HUN kind BOOS, verdrietig of ontevreden is?
VOORAL als ze daar ZELF de oorzaak van zijn, bijvoorbeeld door dingen te eisen, te verbieden,
te bestraffen of te
weigeren
...


EISEN,
verbieden, bestraffen en weigeren passen OOK niet zo goed meer in het hedendaagse 'ideaal'
om kinderen zo gelijkwaardig, vrij en autonoom mogelijk
groot te brengen.


DAT wil zeggen
met zoveel mogelijk 'inspraak' en zo min mogelijk 'conflicten'.
Eisen, verbieden, bestraffen en weigeren doen veel ouders nog steeds denken aan de autoritaire manier
waarop zij ZELF zijn opgevoed.


Ze hebben DAAR vaak
geen prettige herinneringen aan
en zijn daarom geneigd om DOOR te schieten naar de andere kant van het spectrum: de z.g. anti-autoritaire opvoeding!


Maar een gezin IS geen 'democratie'
waarin ouders worden 'gekozen' en voortdurend 'verantwoording moeten afleggen' aan hun kinderen over regels die ze stellen en de beslissingen die ze nemen?


VOORAL NIET als die kinderen nog erg jong zijn,
'overgevoelig' en NIET ZELF kunnen bepalen WAT goed
en 'gezond' voor
hen is
...


Een gezin is als het ware
bij wijze van spreken, schrijven en 'benoemen' een natuurlijke,
hierarchische organisatie waarvan de ouders [voor een tijd een plaats van g d?]
DE verantwoordelijke managers zijn?


De OUDERS stellen de doelen,
bepalen de leefregels en nemen de beslissingen.
Ze kunnen daarbij WEL de kinderen 'horen' en hun belangen 'in de gaten houden',
maar hun niet de MACHT in handen geven!


Want DAT is feitelijk wat er gebeurt met kinderen die TEVEEL worden verwend:
ouders nemen NIET de 'leiding' en worden DAARDOOR onvermijdelijk de speelbal van alle nukken,
grillen en wensen van hun [meestal tamelijk 'veranderlijke' en beinvloedbare]
kleine kinderen
...


Door en door
verwende kinderen zijn zielige kinderen:
omdat ze altijd hun zin krijgen, leren ze niet HOE te functioneren
en te overleven BUITEN
het gezin.


Ze denken dan ook in de 'boze buitenwereld'
altijd maar op hun wenken te zullen worden bediend en dat ze nergens echt MOEITE
voor hoeven te doen.


En ze worden 'ongelukkig'
als dat niet het geval blijkt te zijn.
Ze kunnen alleen nog maar manipuleren, zaniken en drammen om ZO toch HUN zin te krijgen.
Want ze hebben in de loop van hun jeugd NIET de sociale vaardigheden opgedaan om voor iets je BEST te doen of ergens HARD
voor te werken.


Laat staan
dat ze hebben geleerd om GEDULD te hebben,
problemen OP TE LOSSEN, teleurstellingen te VERWERKEN en nederlagen te ERKENNEN?
ZO egocentrisch, egotistisch, veeleisend en onuitstaanbaar als ze in hun JONGE jaren binnenshuis zijn,
worden ze later vaak
ook BUITENSHUIS!


Met al dat 'vertroetelen'
bereiken ouders dus precies het omgekeerde tegenovergestelde van wat ze EIGENLIJK 'beogen': ze maken van hun jinderen GEEN zelfstandige vrije creatieve mensen
maar ongelukkige afhankelijke saaie oenen die inplaats van liefde en rechtvaardigheid
BLIJVEN streven naar onmiddellijke 'bevrediging' [seksueel of anderszins] en
dat ook nog een proberen te 'bereiken' door misbruik van macht,
agressie en
geweld
...


Hoewel het niet echt gemakkelijk is
om een door en door verwend [of 'misleid' kind in de tegenoverstelde richting van dwang & 'afgoderij'] weer op het GOEDE spoor te krijgen ['waar Yehosjoea het EIGENLIJK over had'], is dat nog geen reden om dan maar bij de pakken neer te zitten en mee te drijven op
de 'waan van de dag'!


Maar ELKE
vorm van 'hulp'/genezing
BEGINT {OOK volgens "Y" van bijna 'VOOR 2000 jaar!} met het erkennen dat gestoord gedrag
NIET vanzelfsprekend biologisch [en/'of' religieus/politiek dwangmatig/losbandig] bepaald is:
en DAT opent de weg om ouders te leren om zich wat beter
van HUN managementtaken
te kwijten?


De 'strategieen'
die we daarbij kunnen leren hanteren,
verschillen nauwelijks van die waarmee een goede 'manager' tegenwoordig ['rentmeester' vroeger]
succesvol een bedrijf
leidt.