Komt er ooit iets goeds van ons terecht of niet???

What will become of the human race?

Quest heeft ook daar mooie stukjes over zo nu en dan!

Kunnen negatieve gedachten ook voordelen hebben?

Cynisme is niet alleen maar een bron van irritatie:
het kan ook een bron van inspiratie zijn.
Relatieproblemen? Stress op het werk?
De eenogige psychiater Sigmund [aka Pink Freud] biedt 'n luisterend oor
& geeft {OQ!} bijtend commentaar
op, voor & door
de massa.

Vraagt
een onzekere
patiente informatie over
'provocatieve therapie'?
Dan antwoordt SF:
'HOE [in 's hemelsnaam]
komt een stomme trut als jij
aan zulke moeilijke woorden?'

Ook Garfield [wie kent hem niet?]
is ronduit lui, somber & soms sadomasochistisch:
ondanks deze levenshouding leeft hij al langer dan de
meeste andere rode katten ~ hij probeert uit bed te komen,
maar het lukt hem niet! Toch is hij niet echt
chagrijnig of problematisch?

Patient:
'Dokter S, ik ben een cynicus!'
SF: 'BOFkont! Ik kom niet verder
dan sarcasme!'

Mensen zijn brompotten in actie
op zoek naar oplossingen [ophemelingen & afkrakers].
Ze hebben de hele dag een frons op hun
voorhoofd van het nadenken,
uitsluiten & uitproberen.

Als ze hun mond open doen,
dan komt er zo nu en dan een cynische opmerking uit.
Tonie Mudde geeft ons in Q 'n kijkje in 't hoofd van doemdenkers,
azijnpissers & allerlei andere zuurpruimen
& zulthoofden.

Waren die opmerkingen
nu eigenlijk ironisch, sarcastisch of cynisch bedoeld?
Ironie is 'n milde vorm van spot, bijvoorbeeld door het tegenovergestelde te zeggen van wat je bedoelt.

In geschreven teksten is 't soms best wel lastig om te ontdekken
wanneer we een zin ironisch moeten opvatten Willem Frederik H. pleitte daarom ooit voor een ironieteken voor of na een zin: of zou hij ook dit voorstel ironisch bedoeld hebben?

Sarcasme is bijtende spot
en gaat ietwat verder dan alleen maar ironie,
maar bij beide telt ook de gelaatsuitdrukking mee.
Bij ironie kun je nog wel wat glimlachen maar bij sarcasme
is dat al meer 'n zware grijns
aan 't worden
...

Cynisme
gaat weer 'n stapje verder dan sarcasme:
'n zure cynicus heeft geen enkel vertrouwen in goede bedoelingen van mensen!
Vorig najaar werd in Rotjeknor een meldpunt cynisme geopend: ruim 14.000 ambtenaren werden opgeroepen om melding te maken van collega's die de werksfeer verzieken met negatieve energie.
Dit initiatief zorgde voor een storm aan reacties. Medewerkers noemde het meldpunt 'n
ordinaire kliklijn.

Oppositiepartij SP
kwam al snel met 'n tegenoffensief:
't meldpunt "Oorzaken van Cynisme"!
Want dat werknemers tegenwoordig nogal eens verzuurd zijn ligt niet aan henzelf:
die negatieve{r} werksfeer komt volgens de partij vooral door bestuurders met onzinnige plannen
zoals A'dams metro etc.

Reden genoeg
om eens danig te peilen
hoe het er eigenlijk ten diepste met ons voorstaat! En wat blijkt
bij navraag? 't Meldpunt cynisme is onderhand alweer opgeheven:
op de vraag waarom, liet de bestuursvoorzitter weten:
'GEZIEN HET INTERNE KARAKTER VAN HET MELDPUNT
ZULLEN WIJ HIEROP NIET INHOUDELIJK REAGEREN!'

We zullen dus verder zelf moeten gissen
of 't meldpunt wegens succes of wegens falen is opgeheven.
En met dit gissen verraden we direct ook alweer iets over onze eigen houding.
Vermoeden we dat die werksfeer inmiddels verbeterd is?
Of gaan we er liever vanuit dat het allemaal
een totaal zinloos plan betrof
van managers die zwaar
overbetaald werden om
zinloze plannen te
verzinnen?

In 't eerste geval
ben je 'n optimist & in 't laatste geval:
gefeliciteerd, ook jij bent
cynicus dus
...

Is dit stukje
alweer veel te lang aan 't worden
& raken de jeugdige oogjes vermoeid van zoveel lettertjes?

Dan ben je misschien meer 'n depressieve pessimist of doodgewoon
'n tikkeltje zwakzinnig of dyslectisch!

Dat is misschien ook wel 't geval
met 't Verwilderde Geertje, onze 'nationale gek van het moment': ergens
heeft hij wel gelijk [& wie niet?], maar de manier waarop is stuitend, storend, sadistisch &
kost handenvol geld die beter ergens anders aan besteed
zouden kunnen worden!?

Heb jij ook
zo'n vreselijke hekel aan
jezelf, anderen [of wat dan ook]!?
Diogenes was de zo'n van een bankier,
maar koos voor een bestaan in armoede:
volgens de Griekse overlevering leefde deze filosoof
van 412 tot 323 voor Christos in 'n regenton omdat hij heilig
in het cynisme geloofde. Volgens deze levensleer is de mens van nature slecht:
dus keerden Griekse cynici zich af van de rest van de maatschappij.

Ze deden dit bijvoorbeeld door luxe & rijkdom af te zweren:
die zouden immers alleen maar nog meer afleiden
van waar 't werkelijk om draait ~
NADENKEN OVER DE MENSHEID
EN SOMBERE CONCLUSIES
TREKKEN!

Ik
ben zo
nu & dan
zowel pessimistisch als optimistisch,
soms zelfs tegelijkertijd. En dat gaat ook op
voor al die andere merkwaardige 'menselijke{r}' trekjes:
ik ben een wijnvat vol tegenstrijdigheden, een bierfust vol malligheid
& gekke streken, een wandelende
schoorsteen in een kleine huisje
net als Piggelmee, Klein
Duimpje, Hans & Grietje,
de Gelaarsde Kat & al
die andere sprookjes-
figuren, fabeldieren,
plantaardigheden &
voel zowel
nattigheid
als hoogte &
droogte
...

Kortomo
in excelsis deo enzo:
gooi 't maar in m'n petje,
neem nog 'n hapje of 'n slokje,
rook nog 'n sticky of
'n sigaretje!

Wat let je?

Of
toch maar
liever terug naar
m'n bedje, elders op zoek
naar 'n pretje?

't Hoort er
allemaal bij & alles staat
of valt met ons onderscheidingsvermogen,
woordkeus, zinsopbouw & vooral
een grote dosis
humor.

Anders
zijn we helemaal
nergens meer.

We'll see [or we won't]:
it all depends
...