Kerst- en Nieuwjaarswensen

De laatste jaren maak ik behoorlijk wat werk van mijn Kerst- en Nieuwjaarswens.

Het eerste deel, het creatieve, is het leukste. Daarna volgt een soort verbetenheid om ze toch allemaal af te krijgen (zo tegen de 60). En na Sinterklaas wordt het altijd pezen. Waarom ik het doe? Ten eerste hoop ik natuurlijk dat de ontvangers er blij mee zijn (als een soort van klein cadeautje). En stiekem hoop ik ook dat ze het zo leuk vinden dat ze hem bewaren. Uit de positieve reacties merk ik ook wel dat dat gedaan wordt; ik krijg vaak foto's van de hele reeks. Verder hoop ik ook een beetje dat als ik er maar genoeg maak er ooit, als ik er allang niet meer ben, toch nog iets van me ergens rondzwerft. Wie weet zijn het dan zelfs "collectors items" geworden. IJdele hoop, maar erover dromen blijft leuk... Het is in ieder geval een goede "vingeroefening" van iets waarvan ik hoop ooit een beetje in mijn levensonderhoud te kunnen voorzien.

Van ongeveer de helft van de ontvangers krijg ik een kaart terug. Sommige sturen me een extra mooie, dat vind ik super leuk. Maar van sommigen hoor ik al jaren niets. Via, via soms, maar niet van de ontvanger zelf. Ik vraag me elk jaar af of ik die personen toch nog iets zal sturen, uiteindelijk doe ik het dan toch maar weer wel. Sommige mensen zijn nou eenmaal niet zulke goede ontvangers, dat wil niet zeggen dat ze het niet leuk vinden, houd ik me dan maar voor...

De helft van mijn ontvangers "doet" dus niet meer aan kerstkaarten. Een deel stuurt wel een (gejat) filmpje via Facebook of WhatsApp maar dat vind ik zo flauw en onpersoonlijk! Ik reageer er zelden op. Weer een ander deel stuurt wel een persoonlijk berichtje via Facebook, WhatsApp of de mail. Dan krijg je soms wat vreemde reacties zoals: "Blijft voor mij niet te bevatten hoe je dit prutswerk voor mekaar krijgt." (Toch maar even gevraagd of hij geen "priegelwerk" bedoelde wat inderdaad het geval was, hogeschool priegelwerk, werd er snel verbeterd). Maar goed, toch leuk te horen dat het gewaardeerd wordt.

Dan is er nog een deel dat het een goed idee vind om je op te bellen...

Omdat het zoals gezegd nogal wat werk is, heeft mijn huishouden er de weken voor de kerst onder te lijden. Met mijn ADD heb ik nou eenmaal wat moeite met overzicht, planning/tijdsinschatting en omschakelen. Zijn mijn kerst/nieuwjaarswensen eenmaal de deur uit, dan moet ik een inhaalslag maken. Het is toch veel leuker als je met de kerst in een enigszins gezellig huis zit, met als het kan wat kerstversiering, en niet in een troosteloze bende. De kerstdiners zijn als gebruikelijk ook mijn pakkie-an, dus daar gaat ook wel wat voorbereiding aan vooraf.

Dan gaan er ineens allerlei mensen bellen voor een gezellig praatje. Ten eerste staat mijn hoofd er dan helemaal niet naar en ten tweede heb ik daar dan eigenlijk ook helemaal geen tijd voor. Het worden bovendien toch vaak ongemakkelijke gesprekken. Zo kreeg ik gisteren nog te horen toen ik trots vertelde dat ik er wel 60 gemaakt had: "Zo hé, heb je niks beters te doen!" Zucht, gelijk een domper. (Ik heb inderdaad "niks beters" te doen behalve mijn huishouden, dat is niet omdat ik dat nou zo leuk vind maar dat is een ander verhaal,) Het is niet de eerste keer dat ik het hoor, maar op dat moment vraag ik me toch even af waar ik het allemaal voor doe.

Zou ik volgend jaar een hint kunnen geven dat ik het eigenlijk het leukst vind om post terug te ontvangen? Of mag je geen "eisen stellen" aan wat je mogelijkerwijs zou kunnen terug verwachten. Ik vind het wel het overwegen waard...
25 dec 2021 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Intarsia
Intarsia, vrouw, 50 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende