'k heb m'n wagen volgeladen [vol met ouwe wijzen]!


*

Slaap
is het beste
medicijn tegen
pijn!

Een
warme
aardappel helpt
tegen de hitte en een pijnlijke
onderkaak
...

En
ik zou ook
nog een bad moeten nemen
om het water in de regenton te laten stromen
voor de droge
tuin?

Behalve
aards en cerebraal genot
bestaat er ook nog
die bijzondere soort van fysiek geluk
die we ervaren bij
ritmische bezigheden als zingen, dansen,
het uitvoeren van
muziek en het maken
van duizelingwekkende capriolen:
veel moderne mensen
doen hier
tegenwoordig niet meer aan mee
en bannen
deze bijzondere vormen van geluk
uit hun leven,
maar
in stamverband
maakt men deze vergissing
nog niet zo
snel!

Studies
van volken
die nog in stamverband leven,
tonen altijd
een rijke traditie van ceremonies,
vieringen en rituelen
waarbij ritmische zang en dans
een grote rol
spelen.

In
sommige gevallen
is die beleving zo sterk
dat men bijna in een soort trance
lijkt te geraken.

Dit is
een soort geluk dat,
in minder extreme vorm,
voor iedereen kan zijn weggelegd
als een extra bron
van fysiek genoegen,
maar dat
vanwege het toenemend aantal
beeldschermen
[film/televisie/computer e.d.]
steeds minder
in praktijk wordt
gebracht?

In het
huidige mydileven
lijkt gelijk dat gevonden wordt in de fantatie
het te winnen van ritmisch
geluk
...

Sommigen
~ maar hier gaat het
om een noodlijdende minderheid ~
putten genoegen uit pijn,
uit ontkenning,
en uit soberheid.

Anderen
vinden vreugde in succesvol
roekeloos gedrag,
waarbij het geluk niet voortkomt uit pijn
maar uit het feit dat men pijn
ontloopt.

Het
sociale leven
wordt tegenwoordig
steeds meer ingeperkt
als je kijkt naar het aantal risico's
waaraan mensen zich nog
mogen blootstellen?

De overheden
doen hun best om de samenleving
het idee op te leggen dat
'veiligheid het allerhoogste
goed is'!

Als het
gaat om risico's
die vol onbezonnen-
heid worden genomen
is dat wel een goed advies,
maar als het slaat
op een bewust en opzettelijk genomen risico
waardoor alleen degenen
die het zelf neemt
schade kan oplopen,
dan moeten we misschien
nog eens nadenken
over het nut van dit soort
beperkingen
...

Als
vooral jongemannen
biologisch zijn toegerust om risico's te nemen,
waar het naar uitziet
[daarom zitten er misschien
zoveel meer meisjes
op myDi?],
dan zou
de maatschappij er goed aan doen
om hen te voorzien
van aanvaardbare uitlaatkleppen
om te voorkomen dat zij
het heft in eigen hand nemen
en onaanvaardbare alternatieven
verzinnen en blijven
uitproberen.

Politiek gesproken
kan er nog heel wat worden gedaan
om de kans te vergroten
op geluk dat voortkomt
uit het nemen
van niet
te grote risico's.

Liever
jeugdige
ontwikkelingswerkers
die hulp verlenen in arme landen
of als soldaten wegen aanleggen,
bruggen bouwen
en zorgen voor
sanitaire voorzieningen,
basale gezondheidszorg,
onderwijs en dergelijke dan dat
ze verzeild raken
in kleine criminaliteit,
ratraces op brommers en met drugs
vernielingen aanrichten
of wat voor kattenkwaad dan ook uithalen
uit krolse ballorigheid,
bronstige behoeften en meer
van dergelijk
territoriaal wangedrag
via bendes loslopende
internationale
terroristische
bazooka~eenheden,
gemaskerde gijzelnemers &
illegale
suicidebombers?

Sommige mensen
hebben een heel bijzonder
ontwikkeld vermogen
om de onaangename dingen
van het dagelijks leven te negeren
en alleen maar
hoogtepunten
te zien,
terwijl weer anderen
daarentegen
helemaal geobsedeerd zijn
door de afschuwelijke dingen
van het leven terwijl zij
'geluk' beschouwen
als slechts een zeer zeldzame onder-
breking
van de gebruikelijke
ellende!

Een
manier
om met de beproevingen
van het leven om te gaan
is soms ook je terugtrekken
in meditatieve overpeinzingen
om daarin een vorm van contemplatief
geluk te zoeken.

Bij
dit soort geluk
bestaat vaak het idee
dat degene die mediteert
zijn/haar werkzame leven
totaal moet opgeven om de beloning
van de contemplatie
te kunnen opstrijken,
maar dat is niet
het geval!

Het is ook
best wel mogelijk
om een genoeglijk geluk te putten
uit slechts
zo nu en dan een periode van
sereniteit of gezonde
afzondering?

Voor hen die
een zeer stressvol bestaan leiden
~ met TE veel mensen,
TE veel lawaai en
TE veel activiteit ~
kan regelmatig mediteren
een verrassende bron van dit soort
unieke 'geluk'
zijn.

En
mocht
het idee van
een meditatiegroep
jou toch niet zo aanspreken:
je kunt 'het'
ook best in je eentje doen
zo nu en dan,
en 'het' hoeft ook
niet veel meer
in te houden dan
dat jij
jouw hersenen
[en/of lichaam]
even
off line
laat gaan
terwijl je een lang,
warm bad neemt
of op je rug drijft
in een zwembad
of de restanten van
de voormalige Zuiderzee
en het steeds {zoals nu} kleiner wordende
IJsselmeer
~
~
~
15 jul 2006 - bewerkt op 28 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende