Yehosjoea's optreden
[what's in a name?] heeft zo dus ook betekenis voor de toekomst:
de impact van z'n daden, lotgevallen & wederwaardigheden reikt tot ver over z'n dood heen!
De euangelist
[jongere of te wel leerling,
volgeling/apostel e.d.] verkrijgt daardoor
dat alle lezers & lezeressen zo als vanzelfsprekend
betrokken raken & verder enthousiast kunnen worden bij van Yesjoea
['g d redt'] betekent, want de lezers leven per definitie in de tijd na Yesjoe's dood
aan 't Romeinse martelkruis.
Er zijn op z'n minst 2 aspecten
die ervoor zorgen dat de draagwijdte van 't mydibijbelverhaaltjesfeuilleton niet eindigt bij de dood van 'JC'
en 't eerste betreft 't einde van 't euangelion:
daarin werd verteld over de ontdekking
van 't lege graf.
Dit
'eerste' verhaal
bevat 'n duiding
door 'n [jonge]man in 't wit:
Yehosjoea is 'verrezen'.
Yesjoea's persoonlijke levensverhaal is
NIET
ten einde gekomen met die wrede ['onmenselijke']
executie in het openbaar
...
Dit gebeuren
staat echter niet meer zomaar op zichzelf:
wat er verder met Yesjoe gebeurt, krijgt slechts verder alleen maar betekenis
door de vraag aan de vrouwen, die hebben vastgesteld dat dit graf leeg is:
of ze de leerlingen de opdracht willen geven
om naar Galilea te gaan.
Met andere woorden:
de betekenis van de opstanding
ligt in de ontmoeting met de leerlingen nadien.
Eigen aan dat eerste euangelium van "Marcus"
in vergelijking met alle andere euangelies is dat in deze 'blijde boodschap' zelf
over die ontmoeting niet is gesproken:
de Lezer krijgt nog 'n actieve & betekenisgevende rol te vervullen
bij 't verder voltooien [interpreteren!] van
"Het Verhaal"!
't Tweede aspect
heeft veel meer te maken
met 't lot van mensen na Yesjoea's dood:
vooral in hoofdstuk 13 van dit euangelie werd al 'n toekomstbeeld gegeven
v/h effect dat Yesjoe's optreden & 'heengaan' zou hebben op de wereld
wanneer steeds meer mensen hem werkelijk voortaan zo
zouden willen navolgen.
Daarom
noemt men deze toespraak van Yehosjoea ook wel de 'eschatologische rede'
omdat de beschrijvingen vooral geassocieerd werden
met 't einde v/d tijd {eschaton}
dat komt.
Wie Yesjoea [g d redt] wil volgen,
zal daarvan ook de gevolgen ondervinden vroeger & later: de volgeling
zal ook worden geconfronteerd met allerlei vormen van tegenstand
omwille van deze z.g.
blijde "mare"
...
Maar er is meer:
de hele geschiedenis & zelfs 't
"Kosmisch Gebeuren"
worden nu voortaan [aan]geduid als
'n "gevolg" van wat deze Yesjoea heeft 'teweeggebracht':
oorlogen & geruchten {!} van oorlogen, allerlei
losbarstende gevechten & wereldschokkende aardbevingen,
allerhande vervolgingen over en weer & zeer
'vreemde natuurverschijnselen', legio
valse profeten, zons- & maans~
verduisteringen &
wat al niet
...
alles
wat er vervolgens
'na Yesjoe'
in de geschiedenis blijkt plaats te vinden,
is [naar men meende] 'n consequentie
'van zijn optreden'?!
Die apocalyptische beschrijving
v/d tijd na "JC" vanaf die eerste jaren na z'n
dood aan 't Romeinse martelkruis tot aan 't "Einde der Tijden",
is 'n vermenging van gebeurtenissen op de aarde
van kosmische verschijnselen tot &
met de 'allerkleinste details
[i/d ogen van sommige
'believers']!
We zagen
alreeds eerder
en vaker dat aarde
& hemelse kosmos in de antieke wereldvoorstellingen
met elkaar verbonden werden & 't dramatisch karakter
van "Marcus' hoofdstuk 13" kan alleen maar begrepen
worden indien er rekening wordt gehouden met die antieke kosmologie
& allerlei andere bijgelovigheden.
Ook hier moeten we dus
dezelfde regel toepassen voor de interpretatie {!}:
apocalyptisch taalgebruik vraagt om
"HERTALING"
voor onze tijd!
Want
't betreft
natuurlijk geenszins zomaar
een letterlijke weergave van wat er met de wereld zal gebeuren
[volgens 't uiterste van 'n Patrice of 'n Blabla & de US-escapisten,
of wat voor hoogstmerkwaardige 'sekte' dan ook van mormonen, jehovagetuigen, vollepinksterevangelisten, Ron Hubbard's scientologen,
christianscientists, new agers, oldmotherfuckers
& samenzweerders
dan ook]!
ELKE
poging om concrete gebeurtenissen
v/d wereldgeschiedenis te plaatsen in 't ene of andere voorop-
gestelde apocalyptische schema, is uit den boze!
Maar ondertussen
weet 'de verteller' door 't mythologisch
taalspel wel te bewerken dat 'de lezer' zich voor 'een keuze' gesteld ziet:
die straffe taal werd dan ook zo gehanteerd in verband met de consequenties
van een keuze voor of tegen Yehosjoea [voor of tegen g d]
& blijft zo niet 'zonder effect'
op 'de lezer'?!
Hij ervaart
dat 'de beslissing'
om "Yesjoea al dan niet te gaan
volgen" & z'n "euangelion ernstig te nemen"
een existentiele kwestie
is van leven
en dood.
We'll
see
...
