THEOLOGEN
ZOEKEN SOMS
HUN HELE LOOPBAAN
NAAR GOD: uiteindelijk vinden
ook zij 'hem'/haar/'t soms, in o.a./bv. literatuur
e.d.; net zoals in liefde, leven, zang, dans, muziek, samen
delen, doen & laten. Uit: Trouwe Verdieping van R&F/mda.JG/G-JKJdoda26032015
DAT GEVOEL DUURT MISSCHIEN ZOLANG 'N GEDICHT DUURT, MAAR 'T ÌS 'R WÈL!
'n 'Heel half' werkend leven lang had hij geprobeerd om vèrder DÓÓR te dringen tot de betekenis v/h woordje 'g d'?
Ruim 30 jaar was JG/'50 rem. Pred. & HLR wijsgerige theologie & Theo-Logische Esthetica: 1 april a.s. gaat hij met emeritaat:
tijd (dus) voor 'n terugblik?! 'Kun je nu, a/h eind van je loopbaan, zeggen wie & wat god is?' "'t Is zinvol om 't woord Gòd te gebruiken, maar zó'n rechtstreekse vraag leidt zelden tot 'n overstijgend antwoord!" 'Waar-om niet?' "Kijk, probeer je Gòd plausibel i/d werkelijkheid ìn te passen, DÀN KÒM je úit
bij òf 'n ontkenning òf 'n abstracte
aanduiding?!God is i/h laatste geval 't "ABSOLUTE"
of 't "ONVERKLAARBARE"!? Kortom, 't type begrippen waar je in meer persoonlijke zin dus maar weinig mee kùnt?!
Je hebt dan 'n soort eerbetoon gebracht a/d rationaliteit, maar ik heb 'r niet zoveel aan." Kortom, over god spreken al met al
is nogal lastig, zo blíjkt wèl! Goud wil 't bestaan van 'god/g d' niet èrkènnen & ook niet òntkennen, zo schrijft hij in z'n nieuwe boek "ONBEVANGEN. De wijsheid v/d liefde." In z'n afscheidsbundel met theologische essays & overdenkingen slaat hij 'n persoonlijke tóón aan. Johan begínt met 'n overpeinzing
over God.
Hij schrijft:
"DE ENTHOUSIASTE
EN ONGEREMDE ERKENNING ERVAN KAN IK NU ALLEEN MAAR NAÏEF VINDEN:
ik ben er níet (meer?) toe in staat! Al evenmin ben ik geneigd om het bestaan van god eenvoudigweg te ontkennen."
VERDEROP CONCLUDEERT HIJ: 'God bestaat bijna niet'. 'Kunt je dat uitleggen?'
"HET IS LASTIG OM HET WOORD ZOMAAR RECHTTOE RECHTAAN TE GEBRUIKEN,
ZO VAN: dìt ìs GÒD en dàt dóet Híj ('zij/het'

?! 't Wóórd god staat voor mij vèr àf
van ÍETS dàt afgebakend zou kùnnen worden!
Òf GÒD wèrkelijk bestáát,
dóet er voor mij niet toe. Voor míj dúidt 't woordje 'g d' 'n manier van omgaan mèt 't leven aan.
't Gáát óver 'n wèrkelijkheid díe je vóórtdúrend tégenkomt: ìn nóties VÀN ònvóórwáárdelijke LÍEFDE
òf juist ook van afgròndelijke háát! Ìk Dóel óók òp dé Vráág naar wàt ons leven stèrker máákt DÀN de DÓÓD,
èn òf dàt ècht zó ìs! 't Lìgt àllemaal òpgeslagen ìn dat woordje 'g d'!" "'t ÌS 'n RAADSELWOORD,
MAAR IK BEN ER VRIJ ZEKER VAN DÀT HET BEANTWOORDT AAN 'n wèrkelijkheid! 't Wóórd G d
dúidt ÍETS fùndamentééls aan: iets dat mijzelf overstijgt!"
'G d is afhankelijk van mensen: wat we
verlangen en (be)denken,
dromen &
zingen'
WVV