Hormonen & spanningen... Top mix!

Huilen, eten en dan weer huilen... Ik word er helemaal gek van, klote ongesteldheid! Toen ik zaterdag toch ongesteld werd, was er eerst een gevoel van opluchting... NIET ZWANGER! Maar toen kwam de rest... Ik kreeg heel erg buikpijn, ik tril de hele dag van de kou terwijl ik ontzettend zweet, ik ben continu duizelig en misselijk en om maar niet te beginnen over de vreet- en huilbuien. En het stomme is, dat ik hier normaal nooit last van had... Kan mijn lichaam zomaar zo erg veranderen? Of zijn het ook de spanningen voor zaterdag, omdat ik dan een weekje naar Barcelona ga met school? Ik heb zo veel buikpijn, ik heb echt medelijden met de mensen die dit standaard hebben (en dan is het natuurlijk nu te hopen dat dit niet ook voor mij standaard gaat worden). Elke keer als Remco bij mij is of ik bij hem en we nemen afscheid komen de tranen. En dat terwijl ik normaal nooit huil. Gelukkig is hij zo lief dat hij lekker een bakje thee of een kommetje soep voor me maakt, dekentjes pakt en een kruikje voor me haalt. Ook knuffelt hij me extra veel omdat ik hem volgende week natuurlijk een hele week niet zie... Ik wil echt niet meer weg, ik wil bij hem blijven, hem stevig vasthouden... Maar ik kan de kans om maar Barcelona te gaan ook niet laten liggen, en natuurlijk is alles al geregeld... Volgende week in Barcelona ben ik gelukkig niet meer ongesteld... Als het goed is, is vandaag mijn laatste dagje van mijn ''maandelijkse periode'', in ieder geval, dat hopen we. Vandaag dus nog even uitzitten en dan morgen weer normaal naar school kunnen gaan zonder de huilbuien en buikpijn...