Wat is er mis?!

Lief dagboek,

Ik zit zo in een dilemma. Er gaat van alles door me heen... Ik ben de laatste tijd zo negatief, ik weet niet wat het is. En als ik boos ben of verdrietig, iets wat ik de laatste tijd ook veel ben omdat ik zo overreacted ben, zet ik onbewust mijn nagels zo hard in mijn been dat de nagels er in komen te staan. Ik denk de laatste tijd heel vaak dat iedereen er beter af is als ik er niet meer ben... Wat is er toch met me aan de hand? Vroeger heb ik dit ook heel vaak gehad, ik deed mezelf dan heel veel pijn en keek glazig uit mijn ogen. Iets waar mijn vriendje mij nu ook op betrapte... En ik ben zo bang dat dat weer terug komt. Dan was ik gewoon mezelf niet, dan leek het wel of ik helemaal overgenomen was. Ik kon me na die tijd ook niks meer herinneren van wat ik gedaan of gezegd had...
Ook spookte het door mijn hoofd dat ik een pauze nodig had in mijn relatie... En waarom?! Ik hou ontzettend veel van hem, en toen we onze eerste ruzie hadden afgelopen maandag, ging natuurlijk helemaal nergens over, hij maakte een rotopmerking en ik barstte uit, toen moest ik zo hard huilen dat ik hem niet kwijt wilde. Maar waarom blijft het toch in mijn hoofd spoken. En dat terwijl we donderdag een half jaar samen zijn. Ik snap er echt niks van me, en ik huil ook echt heel erg veel. Maar ik wil hem niet kwijt! Echt niet!
Ik droom de laatste paar dagen zo sterk en realistisch, en ik kan het me elke keer nog herinneren... Ik was sowieso altijd al wel iemand die haar dromen kon herinneren, maar dit slaat alles wel. Ik kan alles nog letterlijk navertellen... Al mijn angsten komen telkens voor in mijn dromen.

HELP